Prof. Zbigniew Rudziński

Profesor Zbigniew Rudziński

Urodzony 23.10.1935, kompozytor, pedagog. Studia kompozytorskie (1956-60) odbył w klasie prof. Piotra Perkowskiego w PWSM w Warszawie, dyplom z wyróżnieniem - 1962 r. Kontynuował je jako stypendysta rządów: francuskiego 1965-66 u Nadii Boulanger i holenderskiego 1970-71. W 1973 objął klasę kompozycji w PWSM (obecnie Akademia Muzyczna im. F. Chopina) w Warszawie, gdzie w latach 1980-81 był kierownikiem Katedry Kompozycji i prorektorem (1981-84). Od 1989 roku jest profesorem zwyczajnym.
Prowadzi oprócz klasy kompozycji i instrumentacji symfonicznej także współczesne techniki kompozytorskie. Jako wykładowca brał udział w lnternational Conference on New Musical Notation, State University Ghent (Belgia, 1974), lnternational Seminar for Composers, Ohrid (Jugosławia, 1975), lnternational Summer Composition Courses (Polska: 1977 - Wenecja, 1978 - Olsztyn, 1979 - Kazimierz), lnternationales Jugend Festspieltreffen, Bayreuth (Niemcy, 1983-89), Sibelius Academy of Music, Helsinki (Finlandia, 1987), Royal Academy of Music, Londyn (Anglia, 1990), Keimyung University, Daegu (Korea Płd. : 1993 , 1996, 2000-2005).
W 1960 roku został laureatem konkursu kompozytorskiego z okazji 150-lecia Konserwatorium Warszawskiego, w 1962 r. zdobył II nagrodę na V Konkursie Młodych Kompozytorów ZKP za Epigramy na flet, 2 chóry żeńskie i perkusję, w 1988 r. nagrodę za operę Manekiny na West Berlin-Neue Musiktheater Werkstaat (Niemcy).
Ponadto został uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi (1975), Nagrodami Ministra Kultury i Sztuki (1979, 1985), Nagrodą Premiera (1986) oraz Nagrodą ZKP (1991).
Utwory Zbigniewa Rudzińskiego wykonywano wielokrotnie w kraju i za granicą, m.in. na Festiwalach Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej SIMC w Pradze (Czechosłowacja 1967, Contra fidem); w Londynie (Anglia 1971, Kwartet na dwa fortepiany i perkusję); w Sztokholmie (Szwecja 1978, Campanella na zespół perkusyjny) i w Bonn (Niemcy 1978, opera Manekiny) czy w wielu teatrach operowych - m.in. w Helsinkach, Berlinie, Wiedniu, Londynie, Paryżu, Jerozolimie, Monachium, Seulu (opera Manekiny). Cała jego twórczość wydana została w serii 6 płyt CD-TOTU , Warszawa, 2001, a partytury publikują: PWM, Agencja Autorska -Warszawa, Schott Verlag, Edition Modern - Monachium, Moeck Verlag - Celle.



Ważniejsze utwory:

• orkiestrowe:
  Contra fidem (1964), Moments musicaux I (1965), Moments Musicaux II (1966), Moments Musicaux III (1968), Muzyka nocą (1970);
• kameralne:
  Trio na 2 klarnety i fagot (1958), Sonata na klarnet i fortepian (1958), Sonata na kwartety smyczkowe, fortepian i kotły (1960), Trio smyczkowe (1964), Studium na C na zespół o dowolnym składzie instrumentów (1964), lmpromptu na 2 fortepiany, 3 wiolonczele i 3 perkusje (1966), Kwartet na 2 fortepiany i perkusję (1969), Campanella na zespół perkusyjny (1977), Trytony na zespół perkusyjny (1980), Trzy portrety romantyczne na 12 saksofonów (1992), Sonata na fortepian (1975);
• muzyka wokalna:
  Cztery pieśni na baryton i zespół kameralny (1960), Epigramy na flet, fortepian, chór żeński i 3 perkusje (1962), Trzy pieśni na tenor i 2 fortepiany (1968), Symfonia na chór męski i orkiestrę (1969), Requiem ofiarom wojen na mezzosopran, chór i orkiestrę (1975), Tutti e solo na sopran, flet, waltornię i fortepian (1973), Struny na ziemi na sopran i orkiestrę kameralną (1982), Das Stunden-Buch (Księga godzin), Pięć pieśni romantycznych na mezzosopran i trio fortepianowe (1983), Es sind keine Träume ( To nie są sny), Sześć pieśni na mezzosopran i fortepian (1986), Suita polska na 8 żeńskich głosów (lub chór żeński) i fortepian (1990);
• muzyka sceniczna:
  - Manekiny - opera jednoaktowa
  
  (1981, Państwowa Opera Wrocław - 120 przedstawień; Teatr Wielki Warszawa - 172 przedstawienia; Helsinki 1985; Opera Bonn 1987, Osnabrueck, Staedtliche Opera 1990; Londyn, Mecklenburg Opera; Lipsk Staatstheater 1992-93; Seoul Korea Płd., Arts Center 2001; Ho Am Hall 2003 Gościnne przedstawienia opery Manekiny przez Teatr Wielki: Rennes 1981; Sofia, Teatr Narodowy 1982; Paryż 1983; Karlsruhe Staatstheater 1984; Ludwigshafen Theater in Pfalzbau 1984; Kiel Stadtstheater, Kieler Woche 1984; Tel Awiw, Jerozolima, Hajfa 1985; Konstanz 1985; Hannover Staatstheater 1986; Berlin Deutsche Oper 1988; Dubrownik 1988; Liberec 1988; Wiedeń Wiener Staatsoper 1988; Luxemburg 1990; Wiesbaden Staatstheater, 1990; Berlin Hebbel Theater 1995.)
  
  - Antygona - opera dwuaktowa
  
  (2001 ; Warszawska Opera Kameralna; Wrocław Opera Dolnośląska 2003).

Opracowanie: Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina