Aktualna pozycja: Aktualności: Program kursu emisji głosu
<< powrót
PROGRAM KURSU EMISJI GŁOSU
Kurs jest afiliowany przez Wydział Wokalny Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie (Katedra Wokalistyki - kierownik prof. Bożena Betley, Katedra Audiologii i Foniatrii - kierownik prof. dr hab. med. Henryk Skarżyński).
Przeznaczony dla osób, które wykorzystują swój głos jako narzędzie pracy. Dotyczy to zwłaszcza przedstawicieli taki zawodów jak: nauczyciele, pedagodzy akademiccy, przedszkolanki, śpiewacy, dziennikarze, aktorzy, prawnicy, spikerzy radiowi i telewizyjni, księża, mówcy, politycy oraz wszyscy inni pragnący opanować lub poprawić sposób tworzenia głosu i jego jakość.
Zagadnienie emisji głosu oraz jego zaburzeń stanowi obszar zainteresowania wielu specjalności, nadając mu charakter interdyscyplinarny. Głos stanowi ważny element w procesie komunikatywnym i stanowi dla wielu grup zawodowych narzędzie pracy. Brak podstaw z zakresu emisji głosu doprowadza do powstania chorób zawodowych stanowiących problem orzeczniczo-prawny, a tym samym niesie za sobą skutki społeczno-ekonomiczne. Elementem zapobiegawczym może być nauczanie emisji i rehabilitacja głosu, oparta o właściwą bazę terapeutyczno-rehabilitacyjną.
WPROWADZENIE
W ramach programu student powinien zapoznać się z zasadami fizjologii tworzenia głosu oraz zasadami higieny głosu.
Celem nadrzędnym kursu jest opanowanie techniki prawidłowego tworzenia głosu oraz wykształcenie umiejętności dostosowania głosu do prozodii mowy.
CZAS TRWANIA
Kurs trwa 1 semestr (4 miesiące). Przewidywane są dwie sesje:
sesja jesienna (październik 2009 - styczeń 2010)
sesja wiosenna (luty 2010 - czerwiec 2010)
Część teoretyczna (wykłady) - 16 godzin (1 x tygodniu, 1 godzina)
Ćwiczenia praktyczne - 48 godzin (1 x tygodniu, 3 godziny)
Razem 64 godziny (zajęcia - 1 x tygodniu, 4 godziny)
LICZBNOŚĆ GRUPY: 10-15 osób
MIEJSCE KURSU
Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina, Warszawa, ul. Okólnik 2
KADRA PROWADZĄCA KURS
Lekarze foniatrzy, logopedzi, pedagodzy wokalni, psycholodzy, fizjoterapeuta
PROGRAM KURSU
Część teoretyczna będzie obejmować następujące zagadnienie teoretyczne:
- Podstawowe zagadnienia z anatomii narządu głosu
- Fizjologia tworzenia głosu
- Mechanizmy zmiany jakości głosu
- Podstawowe zasady emisji głosu
- Postawa a emisja głosu
- Mechanizm wentylacji płuc i rola oddychania w fonacji
- Najczęstsze błędy i nawyki oddechowe
- koordynacja oddychania z fonacją
- Budowa obwodowego narządu mowy
- Rola artykulatorów w mowie
- Higiena głosu
- Diagnostyka i leczenie zaburzeń głosu
- Czynnościowe zaburzenia głosu jako główna przyczyna trudności w wykonywaniu zawodu
- Najczęstsze przyczyny chorób narządu głosu
- Komunikacja interpersonalna
- Psychologia głosu
Zajęcia praktyczne:
Cel: Zajęcia praktyczne mają na celu kształtowanie prawidłowych czynności ruchowych związanych z tworzeniem głosu oraz kształtowanie kontroli kinetyczno-czuciowo-słuchowej procesu głosotwórczego oraz umiejętność wykorzystania w codziennych czynnościach życiowych i pracy zawodowej.
I. Kształtowanie świadomości ciała w ruchu i spoczynku z wykorzystaniem elementów Metody Feldenkraiza
Postawa ciała: wyprostowana, swobodna i dynamiczna, stojąca i siedząca
Pozycja głowy względem kręgosłupa
Oddychanie spoczynkowe
Spoczynkowa pozycja żuchwy i języka orz napięcie mięśni języka i gardła
II. Dostosowywanie czynności układu oddechowego do różnych zadań głosowych
Tor oddechowy żebrowo-brzuszny
Czynna praca mięśni tłoczni brzusznej w czasie wydechu
Koordynacja początku fonacji z wydechem
Dostosowywanie czynności mięśni wydechowych do kształtowania strumienia powietrza o różnej sile, dostosowanego do prozodii mowy
Dostosowywanie objętości wdechu i długości wydechu do zadania głosowego
III. Kształtowanie świadomości właściwych ruchów artykulacyjnych
Swobodne opadanie żuchwy na samogłoskach i unoszenie na spółgłoskach
Fizjologiczne ruchy artykulacyjne i napięcie języka, pozycja kości gnykowej
Zwarcie podniebienno-gardłowe
Związek artykulatorów z pozycją krtani
IV. Wykorzystanie wyuczonych wzorców oddechowo-fonacyjno-artykulacyjnych w mowie konwersacyjnej i w zadaniach wymagających zwiększonego wysiłku głosowego.
Stopniowe zwiększanie trudności zadań głosowych od pojedynczego dźwięku do mowy konwersacyjnej, z wykorzystaniem właściwych mechanizmów zmiany jakości głosu oraz stosowanie zasad prozodii mowy w proponowanej kolejności:
ciągły dźwięk o niezmienionej jakości
pojedyncza sylaba
powtarzana sylaba (ta sama, różne)
wyraz (jednosylabowy, wielosylabowy), zmiany dynamiczne; wykonanie akcentu
wyliczanie ciągu wyrazów (zmiany dynamiczne), proste zdania (informacyjne, wypowiadane z intencją), akcent zdaniowy i pauza
zdania złożone (czytanie wierszy, tekst gazetowy, konwersacja)
Istnieje możliwość opracowania materiału z ćwiczeniami ruchowymi i głosowymi, nagranymi na płycie CD, do samodzielnego treningu domowego jako kontynuacja prowadzonych zajęć.
Opracowanie: Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina