Profesor Antoni Karużas in memoriam
w 10. rocznicę śmierci
16 stycznia 2007 r.
Właściwy sens fonografii jawi się
w stwarzaniu nowego istnienia
Profesor Antoni Karużas (1911-1997)
Profesor Antoni Karużas urodził się 26 czerwca 1911 roku w Nowogrodzie, zmarł 16 stycznia 1997 roku w Warszawie.
Humanista, znawca sztuki, pianista (uczeń Stanisława Szpinalskiego), reżyser muzyczny, pedagog, współtwórca Wydziału Reżyserii Muzycznej AMFC w Warszawie, twórca myśli estetycznej w fonografii.
Profesor Karużas jako pierwszy w skali światowej widział w fonografii sztukę, a nie technikę. Jest prekursorem kreacji artystycznej, myślenia kategoriami piękna na gruncie tej konwencji. Stworzył teoretyczne podstawy fonografii jako samodzielnej dyscypliny twórczej, wychodząc z przeświadczenia, że ten nowy zawód przynależy do sztuki wykonawczej. Stał na stanowisku, że zamysł reżyserski jest fonograficznym dookreśleniem zamysłu kompozytora i wykonawcy.
Przesłanie estetyczne potwierdzał własnymi wybitnymi osiągnięciami zawodowymi. Był wielkim praktykiem o silnej indywidualności artystycznej. Jego wyjątkowa osobowość wzbudzała olbrzymi autorytet w środowisku muzycznym.
Obchody 10. rocznicy śmierci Profesora Antoniego Karużasa obejmowały uroczysty koncert, wystawę we foyer przy Sali Koncertowej AMFC oraz warsztaty reżyserskie - prezentacje nagrań wychowanków Profesora.
W koncercie wzięli udział: (program koncertu)
JULITA MIROSŁAWSKA - sopran,
ALEKSANDER WILGOS - lutnia,
JADWIGA RAPPÉ - alt,
WŁADYSŁAW KŁOSIEWICZ - klawesyn,
MARCIN ZALEWSKI - viola da gamba,
BARTOSZ KOZIAK - wiolonczela,
ANDRZEJ STEFAŃSKI - fortepian,
KRZYSZTOF JAKOWICZ - skrzypce,
URSZULA KRYGER - mezzosopran,
KATARZYNA JANKOWSKA - fortepian,
SZALBOLCS ESZTÉNYI - fortepian. Organizatorzy serdecznie dziękują Wykonawcom którzy, przez wzgląd na pamięć o Profesorze Karużasie, wystąpili honorowo.
