Historia Katedry Dyrygentury

Przedmiot ,,dyrygowanieÔÇŁ pojawi┼é si─Ö w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie w 1919 roku, kiedy to na stanowisko nowego Dyrektora Ministerstwo Sztuki i Kultury mianowa┼éo Emila M┼éynarskiego (1 kwietnia 1919 roku). Opiek─Ö nad klas─ů dyrygentury sprawowa┼é w├│wczas sam dyrektor Profesor Emil M┼éynarski, anga┼╝uj─ůc jako swojego pomocnika znakomitego dyrygenta Artura Rodzi┼äskiego. Do wybitnych student├│w ÔÇô dyrygent├│w tego okresu nale┼╝eli m.in. Zbigniew Dymmek, Pawe┼é Klecki, Feliks Rybicki, Kazimierz Wi┼ékomirski. Pod batut─ů obu pedagog├│w regularne pr├│by odbywa┼éa stworzona ze student├│w Konserwatorium Orkiestra Symfoniczna. W latach 1929-1932 przeprowadzono reform─Ö szkolnictwa, kt├│rej g┼é├│wnym inicjatorem by┼é J. Miketta. Dokonano podzia┼éu szk├│┼é muzycznych na dwa szczeble: ┼Ťredni ÔÇô wystarczaj─ůcy do pracy zawodowej oraz wy┼╝szy ÔÇô kszta┼éc─ůcy wybitne jednostki (w tym kompozytor├│w i dyrygent├│w). Reforma ta przekszta┼éci┼éa r├│wnie┼╝ Konserwatorium, kt├│re inaugurowa┼éo rok 1930 jako Szko┼éa Wy┼╝sza.

W styczniu 1932 roku og┼éoszono nowy statut Pa┼ästwowego Konserwatorium Muzycznego w Warszawie. W nowym statucie Wydzia┼é I to Wydzia┼é Teorii i Kompozycji. Powo┼éano r├│wnie┼╝ Rady Wydzia┼é├│w, kt├│re wed┼éug za┼éo┼╝e┼ä zajmowa┼éy si─Ö dzia┼éalno┼Ťci─ů pedagogiczn─ů oraz przeprowadza┼éy w ramach swych kompetencji prace w zakresie programowym, pedagogicznym i personalnym. Wprowadzenie rady wydzia┼éowej mog┼éo niew─ůtpliwie ┼Ťwiadczy─ç o rozro┼Ťcie zakresu pracy uczelni, a tym samym wi─Ökszej liczbie nowych adept├│w sztuki. Nad poprawno┼Ťci─ů dzia┼éa┼ä rady wydzia┼éowej czuwa┼éa Rada Naukowo-Artystyczna w kt├│rej do 1939 zasiada┼é m.in. ├│wczesny profesor ÔÇô dyrygent Walerian Bierdiajew. Rektorem Konserwatorium by┼é w├│wczas Eugeniusz Morawski. To bardzo znacz─ůcy i wa┼╝ny pod wzgl─Ödem rozwoju okres dla naszej uczelni, a tym samym klasy dyrygentury. Z inicjatywy prof. Bierdiajewa ÔÇô znakomitego artysty i pedagoga ÔÇô powstaj─ů trzy orkiestry. Jedna z nich stworzona jest specjalnie dla dyrygent├│w. Wspania┼ée warunki do kszta┼écenia i znakomita kadra pedagogiczna daje polskiej dyrygenturze du┼╝─ů ilo┼Ť─ç czynnych, znakomicie wykszta┼éconych dyrygent├│w, kt├│rych nazwiska do dzi┼Ť s─ů znane. Niestety wojna 1939 roku spowodowa┼éa wiele zniszcze┼ä m.in. wywieziono instrumenty, zdewastowano bibliotek─Ö, zlikwidowano archiwa. Od 1941 roku w ramach Szko┼éy Muzycznej dla uczni├│w ,,Generalnej GuberniÔÇŁ odnawia┼éy si─Ö poszczeg├│lne wydzia┼éy, a budynek Konserwatorium s┼éu┼╝y┼é celom ruchu oporu (w zakamarkach budynku znajdowa┼é si─Ö np. sk┼éad broni). Pod kierunkiem Stanis┼éawa Kazuro istnieje w tym czasie i dzia┼éa┼éo ,,tajne konserwatoriumÔÇŁ. Wzmagania w ukryciu ,,muzyki polskiejÔÇŁ trwa┼éy mimo prawie doszcz─Ötnego zburzenia gmachu Konserwatorium (Powstanie Warszawskie). W kwietniu 1945 roku zacz─Ö┼éa si─Ö ci─Ö┼╝ka i ofiarna praca odbudowania zniszczonego gmachu Konserwatorium na Ok├│lniku. Nadz├│r nad odbudow─ů sprawowa┼é zas┼éu┼╝ony dzia┼éacz ,,muzycznego ruchu oporuÔÇŁ prof. Stanis┼éaw Kazuro. 17 wrze┼Ťnia 1945 roku w odbudowanej uczelni zaczyna si─Ö rok akademicki.

Kolejne zmiany przyni├│s┼é rok 1946. 1 kwietnia 1946 r. Konserwatorium przekszta┼écono w Pa┼ästwow─ů Wy┼╝sz─ů Szko┼é─Ö Muzyczn─ů. W latach 1979-2008 Uczelnia nosi┼éa nazw─Ö Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina, a w roku 2008 przemianowana zosta┼éa na Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina. Od tamtego czasu dyrygentura zostaje podporz─ůdkowana Wydzia┼éowi I, kt├│ry odt─ůd nazywany jest Wydzia┼éem Kompozycji, Teorii i Dyrygentury. Wzrastaj─ůca liczba student├│w, a tak┼╝e du┼╝e zr├│┼╝nicowanie przedmiot├│w poszczeg├│lnych specjalno┼Ťci przekszta┼éca struktur─Ö organizacyjn─ů uczelni. Od 1 pa┼║dziernika 1953 roku powstaje nowa, sze┼Ťciowydzia┼éowa organizacja, gdzie dyrygentura funkcjonuje jako Wydzia┼é III, nazwany Wydzia┼éem Dyrygentury z sekcjami: a) dyrygentury symfoniczno-operowej, b) dyrygentury instrumentalno-wokalnej. Pedagogami zatrudnionymi w sekcji ,,BÔÇŁ byli m.in.: Faustyn Kulczycki (1947-1953), Stanis┼éaw Nawrot (od 1948 roku), Tadeusz Wilczak (od 1950 roku), Stefan ┼Üledzi┼äski (od 1951 roku). Podzia┼é na du┼╝─ů ilo┼Ť─ç wydzia┼é├│w (ze wzgl─Ödu chocia┼╝by na ma┼é─ů ilo┼Ť─ç student├│w) uznano za nies┼éuszny. Kolejna zmiana struktury nast─Öpuje 1 pa┼║dziernika 1957 roku. Dyrygentura powraca do Wydzia┼éu I nazwanego Wydzia┼éem Kompozycji, Teorii i Dyrygentury. W tym okresie Dyrygentura mo┼╝e poszczyci─ç si─Ö znakomit─ů kadr─ů pedagogiczn─ů, do kt├│rej nale┼╝eli wysokiej klasy dyrygenci tacy jak: Walerian Bierdiajew, Witold Rowicki, Stanis┼éaw Wis┼éocki, Bohdan Wodiczko.

Pierwszy pa┼║dziernika 1957 roku wprowadzi┼é inn─ů bardzo korzystn─ů zmian─Ö. Powsta┼éa podstawowa jednostka organizacyjna pracy naukowej i dydaktycznej Szko┼éy Wy┼╝szej ÔÇô Katedra. Pierwszym kierownikiem Katedry Dyrygentury by┼é docent Stanis┼éaw Wis┼éocki. Jedn─ů z pierwszych inicjatyw Katedry Dyrygentury by┼éo gromadzenie materia┼é├│w i tworzenie biografii trzech najwi─Ökszych polskich dyrygent├│w: Emila M┼éynarskiego, Grzegorza Fitelberga i Waleriana Bierdiajewa. Kolejnym wyzwaniem dla Katedry by┼éo zorganizowanie orkiestry zawodowej dla potrzeb student├│w dyrygentury III i IV roku. Brak takiej orkiestry w du┼╝ym stopniu utrudnia┼é prawid┼éowe kszta┼écenie adept├│w sztuki dyrygenckiej. Ostatecznie w roku akademickim 1956/57 postulat w tej sprawie zosta┼é zrealizowany. Dla potrzeb dyrygent├│w powsta┼éa zawodowa orkiestra, regularnie odbywaj─ůca pr├│by jeden dzie┼ä w tygodniu. Taki stan rzeczy utrzymuje si─Ö a┼╝ do czasu, kiedy Dziekanem Wydzia┼éu zosta┼é prof. Stanis┼éaw Pr├│szy┼äski. Z powodu braku funduszy na cele kszta┼écenia zawieszono prac─Ö orkiestry zawodowej. Kolejna data ponownego za┼éo┼╝enia orkiestry zawodowej wi─ů┼╝e si─Ö z kadencj─ů Dziekana Wydzia┼éu Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki ÔÇô prof. Stanis┼éawa Moryto. To dzi─Öki jego postulatom orkiestra zawodowa dla dyrygent├│w ponowi┼éa swoj─ů dzia┼éalno┼Ť─ç. By┼éo to w roku 2002 i trwa do chwili obecnej. Studenci maj─ů mo┼╝liwo┼Ť─ç pracy z orkiestr─ů dwa razy w roku akademickim.

W 1964 roku w porozumieniu z G┼é├│wnym Zarz─ůdem Politycznym Wojska Polskiego przy Katedrze Dyrygentury powstaje nowa sekcja ,,BÔÇŁ, nazwana Sekcj─ů Dyrygentury Orkiestr D─Ötych. Pierwszym kierownikiem sekcji by┼é J├│zef Paw┼éowski. Sekcja Dyrygentury Orkiestr D─Ötych zamyka swoj─ů dzia┼éalno┼Ť─ç ostatecznie w 2001 roku.

Kierownicy Katedry:

Pedagodzy zatrudnieni od 1919 roku do chwili obecnej:

ad. dr Monika Wolińska


ostatnia modyfikacja: 08/04/2011