Witold Osiński, prof. UMFC

Witold Osiń­ski, reży­ser dźwięku oraz mate­ma­tyk, jest absol­wen­tem Wydziału Mate­ma­tycz­nego Uni­wer­sy­tetu War­szaw­skiego (1982) oraz war­szaw­skiej Aka­de­mii Muzycz­nej w kla­sie prof. Kry­styny Dia­kon (1988), kon­ty­nu­atorki myśli este­tycz­nej i klasy fono­gra­ficz­nej jed­nego z zało­ży­cieli Wydziału Reży­se­rii Dźwięku prof. Anto­niego Karużasa.

W uczelni Witold Osiń­ski pra­cuje od 1989 r., począt­kowo jako asy­stent, od 1996 jako adiunkt, a od 2004 na sta­no­wi­sku pro­fe­sora nad­zwy­czaj­nego. W latach 2000–2004 był pro­dzie­ka­nem, w kaden­cji 2005–2008 peł­nił funk­cję dzie­kana Wydziału Reży­se­rii Dźwięku. W wybo­rach w roku 2008 został ponow­nie wybrany na sta­no­wi­sko dzie­kana Wydziału.

Od 1988 reali­zo­wał nagra­nia, głów­nie w zakre­sie muzyki jaz­zo­wej i ambit­nej muzyki rozrywkowej.

Zaj­mo­wał się nagło­śnie­niem kon­cer­tów i litur­gii w kościo­łach, reci­tali i kon­cer­tów soli­stów i zespo­łów w salach kon­cer­to­wych i klu­bach jazzowych.

Współ­pra­co­wał także przy opra­co­wy­wa­niu i reali­za­cji dźwięku do przed­sta­wień z kil­ku­na­stoma teatrami w War­sza­wie, m.in.: Dra­ma­tycz­nym, Współ­cze­snym, Żydow­skim. Od 2000 roku stale współ­pra­cuje z Teatrem Muzycz­nym Roma, gdzie opra­co­wuje kon­cep­cję dźwię­kową i reali­zuje na żywo dźwięk w spek­ta­klach musicalowych.

Wygło­sił kilka refe­ra­tów na sym­po­zjach reży­se­rii i inży­nie­rii dźwięku, dwa wykłady na Uni­wer­sy­te­cie Muzycz­nym w Iasi (Rumu­nia) w ramach pro­gramu Era­smus, pro­wa­dził też warsz­taty reali­za­tor­skie na IV War­szaw­skim Festi­walu Nauki.

W roku aka­de­mic­kim 2006/2007 pro­wa­dził zaję­cia w Aka­de­mii Muzycz­nej w Kato­wi­cach. Od paź­dzier­nika 2006 r. jest rów­nież zatrud­niony na sta­no­wi­sku pro­fe­sora nad­zwy­czaj­nego w Aka­de­mii Muzycz­nej w Bydgoszczy.

Za naj­istot­niej­sze w dzia­łal­no­ści reży­sera dźwięku uważa twór­czą kre­ację walo­rów brzmie­nio­wych oraz prze­strzen­nych obrazu dźwiękowego.

W wol­nym cza­sie pasjo­nuje się tury­styką gór­ską, grą w sza­chy oraz oddaje się lek­tu­rze ojców kościoła, filo­zo­fów kla­sycz­nych oraz współ­cze­snych. Ulu­bieni auto­rzy to T. Mer­ton i C. S. Lewis.


ostatnia modyfikacja: 17/05/2010