prof. Szabolcs Esztényi

Kom­po­zy­tor, pia­ni­sta, impro­wi­za­tor i peda­gog pocho­dze­nia węgier­skiego. Uro­dził się 20 grud­nia 1939r. w Buda­pesz­cie. Od 1969 mieszka w Pol­sce. Stu­dio­wał grę na for­te­pia­nie w kla­sie Mar­ge­rity Trombini-Kazuro i kom­po­zy­cję u Witolda Rudziń­skiego (oba dyplomy z wyróż­nie­niem) w Pań­stwo­wej Wyż­szej Szkole Muzycz­nej w Warszawie.

Jako kom­po­zy­tor i soli­sta wystę­po­wał w kraju oraz za gra­nicą na wielu festi­wa­lach (m.in. na War­szaw­skiej Jesieni, Poznań­skiej Wio­śnie Muzycz­nej, War­szaw­skich Spo­tka­niach Muzycz­nych, Festi­walu „Musica Polo­nica Nova” we Wro­cła­wiu, Festi­walu w Łańcu­cie, Forum im. Witolda Luto­sław­skiego, Festi­walu Pia­ni­styki Pol­skiej w Słup­sku, Bien­nale Zagreb, Buda­pe­sti Zenei Hetek, Donau­eschin­ger Musik­tage, Festi­wal Pia­ni­styczny w Bergamo-Brescia, Festi­val d’été de Lanau­di­ère w Quebec, Nor­di­skie Musik­dage, Recon­tres Inter­na­tio­na­les de Musi­que Con­tem­po­ra­ine Metz).

Współ­pra­co­wał z wybit­nymi arty­stami, m.in. Jerzym Arty­szem, Andrze­jem Hiol­skim, Hein­zem Hol­li­ge­rem, Roma­nem Jabłoń­skim, Jadwigą Kot­now­ską, Kwar­te­tem „Wila­nów”, Haliną Łukom­ską, Olgą Pasiecz­nik, Jadwigą Rappé, Warsz­ta­tem Muzycz­nym Zyg­munta Krau­zego, Jerzym Wit­kow­skim, Iwoną Miro­niuk. Doko­nał wielu pra­wy­ko­nań dzieł pol­skich kom­po­zy­to­rów (m.in. Pia­no­pho­nie Kazi­mie­rza Seroc­kiego, Waria­cji na temat Paga­ni­niego Rafała Augu­styna) oraz nagrań archi­wal­nych dla Pol­skiego Radia. Od wielu lat współ­pra­cuje rów­nież z Feren­cem Lan­to­sem i Márią Apa­gyi, twór­cami kre­atyw­nej peda­go­giki muzyczno-wizualnej i zało­ży­cie­lami Wol­nej Szkoły Arty­stycz­nej w Pécs na Węgrzech.

Od 1972 pra­cuje jako peda­gog impro­wi­za­cji for­te­pia­no­wej w Szkole Muzycz­nej II stop­nia im. Fry­de­ryka Cho­pina w War­sza­wie oraz w Aka­de­miach Muzycz­nych w War­sza­wie i Łodzi. Regu­lar­nie jest zapra­szany przez kra­jowe ośrodki aka­de­mic­kie (Bia­ły­stok, Byd­goszcz, Cie­szyn, Gdańsk, Kato­wice, Kra­ków, Poznań, Wro­cław), a także insty­tu­cje węgier­skie (Aka­de­mia Muzyczna im. Ferenca Liszta w Buda­pesz­cie, Wydział Peda­go­giki Instru­men­tal­nej Aka­de­mii w Debre­cen, Uni­wer­sy­tet w Pécs, Cen­trum Edu­ka­cji w Pécs) w celu wygło­sze­nia ilu­stro­wa­nych wykła­dów na temat kre­atyw­nej peda­go­giki i naucza­nia impro­wi­za­cji. Bie­rze udział w kur­sach impro­wi­za­cji for­te­pia­no­wej dla uczniów i nauczy­cieli szkół arty­stycz­nych I i II stop­nia. Od 1996 pro­wa­dzi wykłady i warsz­taty impro­wi­za­cji for­te­pia­no­wej na let­nich Mistrzow­skich Kur­sach Współ­cze­snej Muzyki For­te­pia­no­wej i Wokal­nej w Bystrzycy Kłodzkiej.

Sza­bolcs Esz­tényi jest lau­re­atem I nagrody I Ogól­no­pol­skiego Kon­kursu Impro­wi­za­cji For­te­pia­no­wej (1968). W 1988 otrzy­mał medal Związku Kom­po­zy­to­rów Pol­skich za popu­la­ry­za­cję pol­skiej muzyki współ­cze­snej, w 1989 — nagrodę „Orfe­usz” przy­znaną przez Sek­cję Kry­ty­ków Sto­wa­rzy­sze­nia Pol­skich Muzy­ków za wyko­na­nie utwo­rów Toma­sza Sikor­skiego na 32. Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­walu Muzyki Współ­cze­snej „War­szaw­ska Jesień”, a w 1993 — doroczną Nagrodę Związku Kom­po­zy­to­rów Polskich.

Od 1998 jest pro­fe­so­rem sztuk muzycznych.