prof. dr hab. Szabolcs Esztényi

Kompozytor, pia­ni­sta, impro­wi­za­tor i peda­gog pocho­dze­nia węgier­skie­go. Urodził się 20 grud­nia 1939r. w Budapeszcie. Od 1969 miesz­ka w Polsce. Studiował grę na for­te­pia­nie w kla­sie Margerity Trombini-Kazuro i kom­po­zy­cję u Witolda Rudzińskiego (oba dyplo­my z wyróż­nie­niem) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.

Jako kom­po­zy­tor i soli­sta wystę­po­wał w kra­ju oraz za gra­ni­cą na wie­lu festi­wa­lach (m.in. na Warszawskiej Jesieni, Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Warszawskich Spotkaniach Muzycznych, Festiwalu „Musica Polonica Nova” we Wrocławiu, Festiwalu w Łańcucie, Forum im. Witolda Lutosławskiego, Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Biennale Zagreb, Budapesti Zenei Hetek, Donaueschinger Musiktage, Festiwal Pianistyczny w Bergamo-Brescia, Festival d’été de Lanaudière w Quebec, Nordiskie Musikdage, Recontres Internationales de Musique Contemporaine Metz).

Współpracował z wybit­ny­mi arty­sta­mi, m.in. Jerzym Artyszem, Andrzejem Hiolskim, Heinzem Holligerem, Romanem Jabłońskim, Jadwigą Kotnowską, Kwartetem „Wilanów”, Haliną Łukomską, Olgą Pasiecznik, Jadwigą Rappé, Warsztatem Muzycznym Zygmunta Krauzego, Jerzym Witkowskim, Iwoną Mironiuk. Dokonał wie­lu pra­wy­ko­nań dzieł pol­skich kom­po­zy­to­rów (m.in. Pianophonie Kazimierza Serockiego, Wariacji na temat Paganiniego Rafała Augustyna) oraz nagrań archi­wal­nych dla Polskiego Radia. Od wie­lu lat współ­pra­cu­je rów­nież z Ferencem Lantosem i Márią Apagyi, twór­ca­mi kre­atyw­nej peda­go­gi­ki muzycz­no-wizu­al­nej i zało­ży­cie­la­mi Wolnej Szkoły Artystycznej w Pécs na Węgrzech.

Od 1972 pra­cu­je jako peda­gog impro­wi­za­cji for­te­pia­no­wej w Szkole Muzycznej II stop­nia im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w Akademiach Muzycznych w Warszawie i Łodzi. Regularnie jest zapra­sza­ny przez kra­jo­we ośrod­ki aka­de­mic­kie (Białystok, Bydgoszcz, Cieszyn, Gdańsk, Katowice, Kraków, Poznań, Wrocław), a tak­że insty­tu­cje węgier­skie (Akademia Muzyczna im. Ferenca Liszta w Budapeszcie, Wydział Pedagogiki Instrumentalnej Akademii w Debrecen, Uniwersytet w Pécs, Centrum Edukacji w Pécs) w celu wygło­sze­nia ilu­stro­wa­nych wykła­dów na temat kre­atyw­nej peda­go­gi­ki i naucza­nia impro­wi­za­cji. Bierze udział w kur­sach impro­wi­za­cji for­te­pia­no­wej dla uczniów i nauczy­cie­li szkół arty­stycz­nych I i II stop­nia. Od 1996 pro­wa­dzi wykła­dy i warsz­ta­ty impro­wi­za­cji for­te­pia­no­wej na let­nich Mistrzowskich Kursach Współczesnej Muzyki Fortepianowej i Wokalnej w Bystrzycy Kłodzkiej.

Szabolcs Esztényi jest lau­re­atem I nagro­dy I Ogólnopolskiego Konkursu Improwizacji Fortepianowej (1968). W 1988 otrzy­mał medal Związku Kompozytorów Polskich za popu­la­ry­za­cję pol­skiej muzy­ki współ­cze­snej, w 1989 — nagro­dę „Orfeusz” przy­zna­ną przez Sekcję Krytyków Stowarzyszenia Polskich Muzyków za wyko­na­nie utwo­rów Tomasza Sikorskiego na 32. Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, a w 1993 — dorocz­ną Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich.

Od 1998 jest pro­fe­so­rem sztuk muzycz­nych.

Prof. dr hab. Szabolcs Esztényi w 2017 roku został dok­to­rem hono­ris cau­sa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.


ostatnia modyfikacja: 10/10/2017