prof. zw. dr hab. Stanisław Moryto

Wybitny współ­cze­sny kom­po­zy­tor, orga­ni­sta i peda­gog. Urodził się 8 maja 1947 roku w Łącku k. Nowego Sącza. Ukończył stu­dia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie; orga­ny (1971) pod kie­run­kiem Feliksa Rączkowskiego oraz kom­po­zy­cję (1974) u Tadeusza Paciorkiewicza. Był prze­wod­ni­czą­cym Stowarzyszenia Polskiej Młodzieży Muzycznej „Jeunesses Musicales de Pologne” (1973–1981), pre­ze­sem Ludowego Instytutu Muzycznego (1981–1997 – od 1992 Polski Instytut Muzyczny), człon­kiem Narodowej Rady Kultury (1984–1990) i Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina (2007–2010). Inicjator i dyrek­tor arty­stycz­ny legnic­kie­go festi­wa­lu „Conversatorium Muzyki Organowej” (1986–2011). Był pro­rek­to­rem (1996–2002), a następ­nie dzie­ka­nem (2002–2005) Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina. W latach 2005–2012 peł­nił funk­cję rek­to­ra Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Profesor zwy­czaj­ny tej uczel­ni. Doktor hono­ris cau­sa Keimyung University w Daegu (Korea Południowa).

Działalność kon­cer­to­wą roz­po­czął jesz­cze w cza­sie stu­diów. Występował wie­lo­krot­nie jako soli­sta i kame­ra­li­sta w Polsce a tak­że w Austrii, Belgii, Bułgarii, Czechach, Danii, Finlandii, Hiszpanii, Niemczech, Węgrzech i we Włoszech. Nagrywał dla roz­gło­śni radio­wych i wytwór­ni fono­gra­ficz­nych (m.in.: Polskie Nagrania, Sonoton Pro Viva, Acte Préable, BeArTon).

Zainicjował serie wydaw­nictw daw­nej i współ­cze­snej muzy­ki pol­skiej, prze­zna­czo­nej na orga­ny i obej­mu­ją­cej m.in. Krakowską Tabulaturę Organową, Gdańską Tabulaturę Organową, Warszawską Tabulaturę Organową (XVII w.), Kolekcję Conversatorium oraz serię Pierwodruki Muzyczne Kompozytorów Polskich.

Jego kom­po­zy­cje zosta­ły zare­je­stro­wa­ne na kil­ku­dzie­się­ciu pły­tach (8 – to pły­ty autor­skie) i były wyko­ny­wa­ne na kon­cer­tach i festi­wa­lach muzycz­nych w kra­ju i za gra­ni­cą (Austria, Belgia, Białoruś, Bułgaria, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Japonia, Kanada, Kazachstan, Korea Południowa, Kuba. Liban, Litwa, Łotwa, Mołdawia, Niemcy, Norwegia, Rosja, Słowacja, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, USA, Watykan, Węgry, Wielka Brytania, Włochy). Za swo­ją twór­czość otrzy­mał sze­reg nagród na kon­kur­sach kom­po­zy­tor­skich i innych wyróż­nień, m.in.: Nagroda Miasta Legnicy (2000), Nagroda Brata Alberta (2008), Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka (2009), Nagroda „Fryderyk” Akademii Fonograficznej w kate­go­rii Kompozytor Roku (2010), Nagroda Ministra Kultury (1995, 2011). W 2007 roku Wielki Mistrz Zakonu Maltańskiego odzna­czył kom­po­zy­to­ra Crucem Magni Officialis, a w 2012 Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej – Krzyżem Oficerskim Orderu „Polonia Restituta”.

Ważniejsze kom­po­zy­cje: Nokturn na bary­ton i orkie­strę kame­ral­ną (1975), Verset na orga­ny (1979), Rapsod na głos żeń­ski i orkie­strę smycz­ko­wą (1979), Das Echo fern­ster Glückserinnerung na bary­ton i zespół kame­ral­ny (1981), Aria i cho­rał na skrzyp­ce solo (1982), A tre na dwa akor­de­ony i per­ku­sję (1984), Cantio Polonica na orga­ny (1985), Vers libre na per­ku­sję solo (1985), Conducts na dwa akor­de­ony i orga­ny (1987), Per uno solo na per­ku­sję (1988), E-la na akor­de­on solo (1989), Bez tytu­łu na klar­net baso­wy i marim­ba­fon (1991), Koncert na wio­lon­cze­lę i orkie­strę smycz­ko­wą (1992), Antyfony na sopran (mez­zo­so­pran) i orga­ny (1992), Trzy psal­my na chór mie­sza­ny a cap­pel­la (1994), Te Deum na sopran, chór mie­sza­ny i orkie­strę dętą (1995), Święty Boże na sopran, tenor i chór mie­sza­ny a cap­pel­la (1996), Pięć pie­śni kur­piow­skich na chór żeń­ski a cap­pel­la (1997), Veni Creator na orga­ny (1998), Stabat Mater na sopran, chór mie­sza­ny i orkie­strę sym­fo­nicz­ną (1999), Preces pro Polonia na 8-gło­so­wy chór mie­sza­ny a cap­pell­la (1999), Madrygały na chór mie­sza­ny a cap­pel­la (1999), Carmina Crucis na recy­ta­to­ra i per­ku­sję (2000), Gorzkie żale na sopran (lub chór mie­sza­ny) recy­ta­to­ra, kwin­tet dęty, per­ku­sję i orga­ny (2001), Ave Maria na 5-gło­so­wy chór żeń­ski (lub dzie­cię­cy) (2001), Pięć pie­śni do słów Eliasza Rajzmana na głos żeń­ski i for­te­pian (2002), Cztery pie­śni na sopran i for­te­pian (2004), Missa solem­nis. Hommage à Josquin Desprez na sopran, 3-gło­so­wy chór mie­sza­ny i 6 instru­men­tów dętych bla­sza­nych (2004), Koncert na per­ku­sję, har­fę i orkie­strę smycz­ko­wą (2004), Missa bre­vis pro Defunctis na chór mie­sza­ny a cap­pel­la (2005), Siedem pie­śni kur­piow­skich na mez­zo­so­pran i for­te­pian (2006), Muzyka kon­cer­tu­ją­ca na kwar­tet smycz­ko­wy i orkie­strę sym­fo­nicz­ną (2007), Pięć pie­śni kur­piow­skich na chór mie­sza­ny a cap­pel­la (2008), Litania na mez­zo­so­pran, alt i orga­ny (2008). Offertoria na chór a cap­pel­la (2009). Uwertura na orkie­strę „Rok 1410” (2010). Cztery utwo­ry w pol­skim sty­lu na orkie­strę smycz­ko­wą (2011).

 


ostatnia modyfikacja: 14/10/2014