prof. Stanisław Malikowski

Uro­dzony na Rze­szowsz­czyź­nie w roku 1939. Edu­ka­cję muzyczną roz­po­czął w Liceum Muzycz­nym w Kato­wi­cach. W 1965 roku ukoń­czył stu­dia w Wyż­szej Szkole Muzycz­nej, otrzy­mu­jąc dyplom z wyróż­nie­niem, w kla­sie oboju prof. E. Mandery.

Pracę zawo­dową roz­po­czął w Fil­har­mo­nii Śląskiej pod dyrek­cją Karola Stryi. W roku 1963 został człon­kiem WOSPR i TV na sta­no­wi­sku soli­sty pod dyr.Jana Krenza. W latach 1968–2002 był soli­stą w Fil­har­mo­nii Naro­do­wej pod dyr. Witolda Rowic­kiego i Kazi­mie­rza Korda. W sezo­nie 1970/71 pra­co­wał w orkie­strze B.O.G. w Bazy­lei na sta­no­wi­sku pierw­szego oboisty.

Współ­pra­cuje z orkie­strami kame­ral­nymi Karola Tau­scha, Jerzego Mak­sy­miuka, Agieszki Ducz­mal, Toma­sza Radzi­wo­no­wi­cza, Tade­usza Ochlew­skiego. Jako soli­sta i kame­ra­li­sta doko­nał wielu nagrań radio­wych i płytowych.

Pracę peda­go­giczną roz­po­czął w 1971 roku w Liceum Muzycz­nym i w Aka­de­mii Muzycz­nej im. Fry­de­ryka Cho­pina w War­sza­wie. Obec­nie, jako pro­fe­sor zwy­czajny, pro­wa­dzi klasę oboju. Jego absol­wenci zaj­mują czo­łowe sta­no­wi­ska w orkie­strach kra­jo­wych i zagranicznych.

Brał udział w jury w Col­mar i Monachium.

Odzna­czony krzy­żem Ofi­cer­skim Orderu Odro­dze­nia Polski.