prof. zw. dr hab. Ryszard Zimak

W 1971 roku ukoń­czył z wyróż­nie­niem stu­dia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie na Wydziale Wychowania Muzycznego. Studiował dyry­gen­tu­rę chó­ral­ną pod kie­run­kiem prof. Józefa Boka, w tym samym cza­sie dosko­na­ląc umie­jęt­no­ści w zakre­sie gry na skrzyp­cach pod kie­run­kiem prof. Zenona Brzewskiego.

Po ukoń­cze­niu stu­diów zwią­zał się z macie­rzy­stą Uczelnią, jako nauczy­ciel aka­de­mic­ki. Pracował naj­pierw w ramach tzw. godzin zle­co­nych, po roku zaś na eta­cie. Przebył wszyst­kie stop­nie awan­su aka­de­mic­kie­go. W roku 1977 uzy­skał sta­no­wi­sko adiunk­ta, a w roku 1983 prze­pro­wa­dził prze­wód na sta­no­wi­sko docen­ta eta­to­we­go. W roku 1992, w wyni­ku pro­ce­du­ry prze­pro­wa­dzo­nej w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu, Prezydent RP Lech Wałęsa nadał mu tytuł pro­fe­so­ra sztuk muzycz­nych. Obecnie, jako pro­fe­sor zwy­czaj­ny sztuk muzycz­nych, pro­wa­dzi kla­sę dyry­gen­tu­ry chó­ral­nej, zespo­ły wokal­ne oraz wykła­dy z meto­dy­ki pro­wa­dze­nia zespo­łów wokal­nych.

Jego wycho­wan­ko­wie z powo­dze­niem kie­ru­ją zespo­ła­mi chó­ral­ny­mi, uzy­sku­jąc licz­ne nagro­dy na kon­kur­sach kra­jo­wych i zagra­nicz­nych. Są tak­że nauczy­cie­la­mi aka­de­mic­ki­mi, peł­nią­cy­mi odpo­wie­dzial­ne funk­cje uczel­nia­ne.

W latach 1989–1993 był Prodziekanem i Dziekanem Wydziału Edukacji Muzycznej, następ­nie w okre­sie 1993–1999 Prorektorem ds. nauki i dydak­ty­ki. W latach 1999–2005 przez dwie kaden­cje peł­nił funk­cję Rektora Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W tym cza­sie jako Przewodniczący Konferencji Rektorów Uczelni Artystycznych brał udział w pra­cach Prezydium Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich. Dwukrotnie peł­nił funk­cję Kierownika Katedry Dyrygentury Chóralnej. W latach 2008–2012 był Dziekanem Wydziału Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca. W roku 2011 Wydział uzy­skał wyróż­nia­ją­cą oce­nę Polskiej Komisji Akredytacyjnej. W wybo­rach 2012 został wybra­ny Rektorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w kaden­cji 2012–2016.

W latach 1973–1974 był asy­sten­tem-dyry­gen­tem, a następ­nie (1977–1983) dyry­gen­tem Chóru Filharmonii Narodowej. Od 1983 roku sta­le współ­pra­cu­je, jako dyry­gent i kie­row­nik chó­ru, z Warszawską Operą Kameralną. Przez ponad dwie deka­dy spra­wo­wał tak­że kie­row­nic­two arty­stycz­ne Chóru Mieszanego Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina. Był zało­ży­cie­lem Chóru Kameralnego AMFC – zdo­byw­cy pre­sti­żo­wej, I nagro­dy na kon­kur­sie roz­gło­śni BBC i Deutschlandfunk Let the peoples sing (1987). Zespół ten wzno­wił póź­niej dzia­łal­ność pod nazwą Chopin Vocal Consort, mając w dorob­ku wie­le cen­nych doko­nań kon­cer­to­wych w kra­ju i za gra­ni­cą.

Jako dyry­gent spe­cja­li­zu­je się w wyko­naw­stwie wiel­kich dzieł ora­to­ryj­nych J.S. Bacha, G.F. Haendla, W.A. Mozarta, L. van Beethovena, a tak­że G. Verdiego, I. Strawińskiego, K. Szymanowskiego, C. Orffa, i in.

W swej dzia­łal­no­ści dyry­genc­kiej pre­fe­ru­je wyko­na­nia zapo­mnia­nych pol­skich kom­po­zy­cji a cap­pel­la oraz dzieł wokal­no-instru­men­tal­nych. Z soli­sta­mi i orkie­stra­mi oraz z zało­żo­nym przez sie­bie w roku 1983 Chórem Warszawskiej Opery Kameralnej przy­go­to­wał i pro­wa­dził wie­le nie­zna­nych utwo­rów J. Elsnera, W. Dankowskiego, S.F. Lechleitnera, D. Stachowicza, J. Staromiejskiego, J. Kozłowskiego, i in. Był tak­że pierw­szym wyko­naw­cą utwo­rów kom­po­zy­to­rów XX wie­ku, m.in. T. Paciorkiewicza, W. Rudzińskiego, A. Szalińskiego, S. Moryto.

Jako chór­mistrz współ­pra­co­wał z wie­lo­ma dyry­gen­ta­mi, przy­go­to­wu­jąc pro­wa­dzo­ne przez sie­bie zespo­ły do wyko­nań i nagrań pod dyrek­cją wybit­nych posta­ci świa­ta muzycz­ne­go, jak Leonard Bernstein, Riccardo Chaily, Henryk Czyż, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Bogusław Madey, Stanisław Wisłocki, Marc Minkowski, Ennio Morricone, i in.

Koncertował w wie­lu kra­jach Europy (w Austrii, Czechach, Francji, Niemczech, Włoszech), a tak­że w Korei Południowej, na Tajwanie i w USA. Występował wie­lo­krot­nie z pro­gra­mem sym­fo­nicz­nym i ora­to­ryj­nym na estra­dach nie­mal wszyst­kich pol­skich fil­har­mo­nii. Jest zapra­sza­ny jako juror i prze­wod­ni­czą­cy jury kon­kur­sów dyry­genc­kich i festi­wa­li chó­ral­nych. Ma w swo­im dorob­ku nagra­nia CD, nagra­nia radio­we i tele­wi­zyj­ne.

Od lip­ca 2005 do stycz­nia 2007 roku spra­wo­wał funk­cję Dyrektora Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. W dro­dze wybo­ru został powo­ła­ny na dru­gą kaden­cję do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, repre­zen­tu­jąc sztu­ki muzycz­ne w dys­cy­pli­nie arty­stycz­nej dyry­gen­tu­ra.

W 2002 roku za dzia­łal­ność arty­stycz­ną w Warszawskiej Operze Kameralnej został odzna­czo­ny Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2005 roku został uho­no­ro­wa­ny odzna­ką Zasłużony dla Kultury Polskiej oraz nagro­dą indy­wi­du­al­ną Ministra Kultury i Sztuki. Został tak­że odzna­czo­ny Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Z oka­zji 25. rocz­ni­cy powsta­nia Chóru Warszawskiej Opery Kameralnej Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski, na wnio­sek Dyrektora, dhc Stefana Sutkowskiego, wyróż­nił prof. Ryszarda Zimaka Nagrodą Specjalną.

W roku 2008 otrzy­mał — MEDAL OF MERIT – Za zasłu­gi dla KEYMYUNG UNIVERSITY – Korea Płd., a w Roku Jubileuszowym 200. rocz­ni­cy zało­że­nia Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina został uho­no­ro­wa­ny przez JM Rektora, prof. Stanisława Moryto Medalem Za zasłu­gi dla Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

Jest lau­re­atem Medalu Za zasłu­gi dla Archidiecezji Warszawskiej oraz 64 Nagrody Artystycznej im. Włodzimierza Pietrzaka za wie­lo­let­nią pra­cę dydak­tycz­no-wycho­waw­czą, pro­mo­cję muzy­ki sakral­nej oraz pra­wy­ko­na­nia ora­to­ryj­nych dzieł kom­po­zy­to­rów pol­skich.

Podczas Święta Uczelni w dniu 22 lute­go 2012 roku został ude­ko­ro­wa­ny Medalem Edukacji Narodowej.


ostatnia modyfikacja: 01/09/2016