prof. zw. Ryszard Zimak

W 1971 roku ukoń­czył z wyróż­nie­niem stu­dia w Pań­stwo­wej Wyż­szej Szkole Muzycz­nej w War­sza­wie na Wydziale Wycho­wa­nia Muzycz­nego. Stu­dio­wał dyry­gen­turę chó­ralną pod kie­run­kiem prof. Józefa Boka, w tym samym cza­sie dosko­na­ląc umie­jęt­no­ści w zakre­sie gry na skrzyp­cach pod kie­run­kiem prof. Zenona Brzewskiego.

Po ukoń­cze­niu stu­diów zwią­zał się z macie­rzy­stą Uczel­nią, jako nauczy­ciel aka­de­micki. Pra­co­wał naj­pierw w ramach tzw. godzin zle­co­nych, po roku zaś na eta­cie. Prze­był wszyst­kie stop­nie awansu aka­de­mic­kiego. W roku 1977 uzy­skał sta­no­wi­sko adiunkta, a w roku 1983 prze­pro­wa­dził prze­wód na sta­no­wi­sko docenta eta­to­wego. W roku 1992, w wyniku pro­ce­dury prze­pro­wa­dzo­nej w Aka­de­mii Muzycz­nej im. I. J. Pade­rew­skiego w Pozna­niu, Pre­zy­dent RP Lech Wałęsa nadał mu tytuł pro­fe­sora sztuk muzycz­nych. Obec­nie, jako pro­fe­sor zwy­czajny sztuk muzycz­nych, pro­wa­dzi klasę dyry­gen­tury chó­ral­nej, zespoły wokalne oraz wykłady z meto­dyki pro­wa­dze­nia zespo­łów wokalnych.

Jego wycho­wan­ko­wie z powo­dze­niem kie­rują zespo­łami chó­ral­nymi, uzy­sku­jąc liczne nagrody na kon­kur­sach kra­jo­wych i zagra­nicz­nych. Są także nauczy­cie­lami aka­de­mic­kimi, peł­nią­cymi odpo­wie­dzialne funk­cje uczelniane.

W latach 1989–1993 był Pro­dzie­ka­nem i Dzie­ka­nem Wydziału Edu­ka­cji Muzycz­nej, następ­nie w okre­sie 1993–1999 Pro­rek­to­rem ds. nauki i dydak­tyki. W latach 1999–2005 przez dwie kaden­cje peł­nił funk­cję Rek­tora Aka­de­mii Muzycz­nej im. Fry­de­ryka Cho­pina w War­sza­wie. W tym cza­sie jako Prze­wod­ni­czący Kon­fe­ren­cji Rek­to­rów Uczelni Arty­stycz­nych brał udział w pra­cach Pre­zy­dium Kon­fe­ren­cji Rek­to­rów Aka­de­mic­kich Szkół Pol­skich. Dwu­krot­nie peł­nił funk­cję Kie­row­nika Kate­dry Dyry­gen­tury Chó­ral­nej, aktu­al­nie jest Dzie­ka­nem Wydziału Dyry­gen­tury Chó­ral­nej, Edu­ka­cji Muzycz­nej, Muzyki Kościel­nej, Ryt­miki i Tańca. W roku 2011 Wydział uzy­skał wyróż­nia­jącą ocenę Pol­skiej Komi­sji Akredytacyjnej.

W latach 1973–1974 był asystentem-dyrygentem, a następ­nie (1977−1983) dyry­gen­tem Chóru Fil­har­mo­nii Naro­do­wej. Od 1983 roku stale współ­pra­cuje, jako dyry­gent i kie­row­nik chóru, z War­szaw­ską Operą Kame­ralną. Przez ponad dwie dekady spra­wo­wał także kie­row­nic­two arty­styczne Chóru Mie­sza­nego Aka­de­mii Muzycz­nej im. Fry­de­ryka Cho­pina. Był zało­ży­cie­lem Chóru Kame­ral­nego AMFC – zdo­bywcy pre­sti­żo­wej, I nagrody na kon­kur­sie roz­gło­śni BBC i Deutsch­land­funk Let the peoples sing (1987). Zespół ten wzno­wił póź­niej dzia­łal­ność pod nazwą Cho­pin Vocal Con­sort, mając w dorobku wiele cen­nych doko­nań kon­cer­to­wych w kraju i za granicą.

Jako dyry­gent spe­cja­li­zuje się w wyko­naw­stwie wiel­kich dzieł ora­to­ryj­nych J.S. Bacha, G.F. Haen­dla, W.A. Mozarta, L. van Beetho­vena, a także G. Ver­diego, I. Stra­wiń­skiego, K. Szy­ma­now­skiego, C. Orffa, i in.

W swej dzia­łal­no­ści dyry­genc­kiej pre­fe­ruje wyko­na­nia zapo­mnia­nych pol­skich kom­po­zy­cji a cap­pella oraz dzieł wokalno-instrumentalnych. Z soli­stami i orkie­strami oraz z zało­żo­nym przez sie­bie w roku 1983 Chó­rem War­szaw­skiej Opery Kame­ral­nej przy­go­to­wał i pro­wa­dził wiele nie­zna­nych utwo­rów J. Elsnera, W. Dan­kow­skiego, S.F. Lechle­it­nera, D. Sta­cho­wi­cza, J. Sta­ro­miej­skiego, J. Kozłow­skiego, i in. Był także pierw­szym wyko­nawcą utwo­rów kom­po­zy­to­rów XX wieku, m.in. T. Pacior­kie­wi­cza, W. Rudziń­skiego, A. Sza­liń­skiego, S. Moryto.

Jako chór­mistrz współ­pra­co­wał z wie­loma dyry­gen­tami, przy­go­to­wu­jąc pro­wa­dzone przez sie­bie zespoły do wyko­nań i nagrań pod dyrek­cją wybit­nych postaci świata muzycz­nego, jak Leonard Bern­stein, Ric­cardo Cha­ily, Hen­ryk Czyż, Jacek Kasp­szyk, Kazi­mierz Kord, Bogu­sław Madey, Sta­ni­sław Wisłocki, Marc Min­kow­ski, Ennio Mor­ri­cone, i in.

Kon­cer­to­wał w wielu kra­jach Europy (w Austrii, Cze­chach, Fran­cji, Niem­czech, Wło­szech), a także w Korei Połu­dnio­wej, na Taj­wa­nie i w USA. Wystę­po­wał wie­lo­krot­nie z pro­gra­mem sym­fo­nicz­nym i ora­to­ryj­nym na estra­dach nie­mal wszyst­kich pol­skich fil­har­mo­nii. Jest zapra­szany jako juror i prze­wod­ni­czący jury kon­kur­sów dyry­genc­kich i festi­wali chó­ral­nych. Ma w swoim dorobku nagra­nia CD, nagra­nia radiowe i telewizyjne.

Od lipca 2005 do stycz­nia 2007 roku spra­wo­wał funk­cję Dyrek­tora Naro­do­wego Insty­tutu Fry­de­ryka Cho­pina. W dro­dze wyboru został powo­łany na drugą kaden­cję do Cen­tral­nej Komi­sji do Spraw Stopni i Tytu­łów, repre­zen­tu­jąc sztuki muzyczne w dys­cy­pli­nie arty­stycz­nej dyrygentura.

W 2002 roku za dzia­łal­ność arty­styczną w War­szaw­skiej Ope­rze Kame­ral­nej został odzna­czony Krzy­żem Kawa­ler­skim Orderu Odro­dze­nia Pol­ski. W 2005 roku został uho­no­ro­wany odznaką Zasłu­żony dla Kul­tury Pol­skiej oraz nagrodą indy­wi­du­alną Mini­stra Kul­tury i Sztuki. Został także odzna­czony Srebr­nym Meda­lem Zasłu­żony Kul­tu­rze Glo­ria Artis. Z oka­zji 25. rocz­nicy powsta­nia Chóru War­szaw­skiej Opery Kame­ral­nej Mini­ster Kul­tury i Dzie­dzic­twa Naro­do­wego Bog­dan Zdro­jew­ski, na wnio­sek Dyrek­tora, dhc Ste­fana Sut­kow­skiego, wyróż­nił prof. Ryszarda Zimaka Nagrodą Specjalną.

W roku 2008 otrzy­mał — MEDAL OF MERIT – Za zasługi dla KEYMYUNG UNIVERSITY – Korea Płd., a w Roku Jubi­le­uszo­wym 200. rocz­nicy zało­że­nia Uni­wer­sy­tetu Muzycz­nego Fry­de­ryka Cho­pina został uho­no­ro­wany przez JM Rek­tora, prof. Sta­ni­sława Moryto Meda­lem Za zasługi dla Uni­wer­sy­tetu Muzycz­nego Fry­de­ryka Cho­pina.

Jest lau­re­atem Medalu Za zasługi dla Archi­die­ce­zji War­szaw­skiej oraz 64 Nagrody Arty­stycz­nej im. Wło­dzi­mie­rza Pie­trzaka za wie­lo­let­nią pracę dydaktyczno-wychowawczą, pro­mo­cję muzyki sakral­nej oraz pra­wy­ko­na­nia ora­to­ryj­nych dzieł kom­po­zy­to­rów polskich.

Pod­czas Święta Uczelni w dniu 22 lutego 2012 roku został ude­ko­ro­wany Meda­lem Edu­ka­cji Naro­do­wej.