dr hab. Maria Pokrzywińska

Kom­po­zy­torka, teo­re­tyk muzyki, pedagog.

W latach 1975–84 stu­dio­wała w AMFC w War­sza­wie teo­rię muzyki (1975−80) oraz kom­po­zy­cję w kla­sie Mariana Bor­kow­skiego (1979−84). Obie spe­cjal­no­ści ukoń­czyła otrzy­mu­jąc dyplomy z wyróż­nie­niem. Od 1987 roku pro­wa­dzi dzia­łal­ność peda­go­giczną w war­szaw­skiej AMFC (obec­nie Uni­wer­sy­tet Muzyczny Fry­de­ryka Cho­pina), gdzie na stałe zwią­zana jest z Wydzia­łem Kom­po­zy­cji, Dyry­gen­tury i Teo­rii Muzyki. Począt­kowo zatrud­niona była jako asy­stent, następ­nie jako star­szy asy­stent (od 1989), zaś w 1995 roku uzy­skała kwa­li­fi­ka­cje I stop­nia w dzie­dzi­nie kom­po­zy­cji. Od 1996 roku pra­cuje jako adiunkt w Kate­drze Kom­po­zy­cji, gdzie wykłada har­mo­nię, ćwicze­nia z har­mo­nii, pro­pe­deu­tykę kom­po­zy­cji i instru­men­ta­cję. W latach 1996–2000 spra­wo­wała funk­cję Opie­kuna Koła Nauko­wego Stu­den­tów Wydziału Kom­po­zy­cji, Dyry­gen­tury i Teo­rii Muzyki, ini­cju­jąc i prze­pro­wa­dza­jąc w tym cza­sie wiele cen­nych przed­się­wzięć, m.in. takich jak: orga­ni­za­cja Dni Wydziału I, orga­ni­za­cja wykła­dów otwar­tych, wyjazdy stu­den­tów Wydziału I na sesje naukowe i semi­na­ria. Od 1992 roku reda­guje zada­nia pisemne na egza­miny wstępne z har­mo­nii (Wydział I, Sek­cja Kom­po­zy­cji), pro­wa­dzi rów­nież wykłady z har­mo­nii na kur­sach przy­go­to­waw­czych do UMFC. W latach 1995–1998 spra­wo­wała funk­cję kon­sul­tanta w Depar­ta­men­cie Szkol­nic­twa Arty­stycz­nego MKiS. W ramach dzia­łal­no­ści peda­go­gicz­nej współ­pra­co­wała z UKSW, pro­wa­dząc wykłady i ćwicze­nia z har­mo­nii w spe­cjal­no­ści muzy­ko­lo­gia (2000−2002).

Jest lau­re­atką II nagrody (I nie przy­znano) na XXVIII Ogól­no­pol­skim Kon­kur­sie Mło­dych Kom­po­zy­to­rów za utwór Rol­ling na kwin­tet dęty i 4 kwar­tety smycz­kowe (War­szawa, 25 maja 1986, orga­ni­za­tor kon­kursu — Zarząd Główny ZKP). W 2001 płyta XXI Cen­tury Polish Cho­ral Music (Acte Préa­la­ble 0100) z jej utwo­rem Can­tate Domino uzy­skała nomi­na­cję do Nagrody Prze­my­słu Fono­gra­ficz­nego „Fry­de­ryk 2001″.

Uzy­skała rów­nież nagrody w dwóch innych dzie­dzi­nach swo­jej dzia­łal­no­ści: III nagrodę na IV Ogól­no­pol­skim Kon­kur­sie Prac Magi­ster­skich (Gdańsk 1984), za pracę Dyso­nan­so­wość struk­tur IV rzędu a roz­kład ele­men­tów akordu, oraz Nagrodę Rek­tora AMFC (II stop­nia) za szcze­gólne osią­gnię­cia w dzia­łal­no­ści peda­go­gicz­nej (1996).

Jej kom­po­zy­cje wyko­ny­wane były w kraju, m.in. na takich festi­wa­lach i impre­zach, jak: War­szaw­ska Jesień, War­szaw­skie Spo­tka­nia Muzyczne, Świę­to­lip­skie Wie­czory Muzyczne, Ogól­no­pol­ski Festi­wal Klar­ne­towy w Piotr­ko­wie Try­bu­nal­skim, Zamoj­skie Dni Muzyki, „Młoda Muzyka Pol­ska” w Szcze­ci­nie, Mię­dzy­na­ro­dowe Forum Nowej Muzyki, Labo­ra­to­rium Współ­cze­snej Muzyki Kame­ral­nej, Labo­ra­to­rium Muzyki Współ­cze­snej, II Forum Witolda Luto­sław­skiego, Mię­dzy­na­ro­dowy Festi­wal Orga­nowy w Kosza­li­nie, „Conver­sa­to­rium Orga­nowe” w Legnicy, Festi­wal „Gaude Mater” w Czę­sto­cho­wie, Spo­tka­nia Chó­rów War­szaw­skich „Can­tate Domino” w War­sza­wie, „Cecy­liada” w Poli­cach, kon­certy Kate­dry Kom­po­zy­cji UMFC, Sym­po­zja Kom­po­zy­tor­skie UMFC; a także za gra­nicą, m.in.: w Wiel­kiej Bry­ta­nii (Festi­wal „Polish Reali­ties” w Glas­gow), Wło­szech (XXX Kon­gres „Pueri Can­to­res” w Rzy­mie), Niem­czech, Węgrzech, Fin­lan­dii, USA, Argen­ty­nie, Bra­zy­lii, Chile, Urugwaju.

W dorobku nauko­wym posiada sze­reg refe­ra­tów i wykła­dów poświę­co­nych muzyce współ­cze­snej oraz pro­ble­mom tech­niki kom­po­zy­tor­skiej. W obsza­rze jej szcze­gól­nych zain­te­re­so­wań znaj­duje się har­mo­nia. Jest autorką pod­ręcz­nika do nauki har­mo­nii prak­tycz­nej Pro­gre­sje. Zbiór ćwiczeń har­mo­nicz­nych (CEA, 2004). Zagad­nie­niom har­mo­niki poświę­cone były także liczne wykłady, refe­raty, pokazy i lek­cje otwarte pre­zen­to­wane na sesjach nauko­wych, semi­na­riach i kur­sach CEA. Do naj­waż­niej­szych należą: Har­mo­nika Oli­viera Mes­sia­ena (kurs CEA dla nauczy­cieli har­mo­nii, Olsz­tyn 1995), „Vingt Leçons d’Harmonie” Oli­viera Mes­sia­ena (36 Sesja „Musica Moderna”, Łódź 2000), Wybrane zagad­nie­nia z zakresu nauki har­mo­nii w kon­tek­ście baro­ko­wych wzor­ców muzycz­nych (Łódź 2002), Zja­wi­sko pro­gre­sji w histo­rycz­nym roz­woju har­mo­niki (semi­na­rium dla nauczy­cieli muzyki regionu łódzkiego, Łódź 2002), Poten­cjał har­mo­niczny pro­gre­sji cho­pi­now­skich (Łódź 2003), Aspekt prak­tyczny naucza­nia har­mo­nii (semi­na­rium dla nauczy­cieli har­mo­nii regionu łódzkiego, Kutno 2004). Tech­nika sekwen­cyjna w histo­rycz­nym roz­woju har­mo­niki (Ogól­no­pol­ska Naukowo-Metodyczna Kon­fe­ren­cja Har­mo­niczna, Łódź 2007), Dzieło muzyczne jako wzo­rzec do nauki har­mo­nii (War­szawa 2006, Szcze­cin 2007, Bia­ły­stok 2008).

Waż­niej­sze kompozycje