prof. Marek Pijarowski
Urodzony w 1951 roku we Wrocławiu. Podczas nauki w Liceum Muzycznym opanował grę na kilku instrumentach, m.in. fortepian (jako główny), skrzypce, obój i organy. Studia dyrygenckie (dyplom z wyróżnieniem) odbył we wrocławskiej Akademii Muzycznej u Tadeusza Strugały i uzupełniał je w latach 1971–1973 na Międzynarodowych Kursach Muzycznych w Weimarze, pracując pod kierunkiem nieżyjącego już znakomitego dyrygenta rosyjskiego — Arvida Jansonsa. W roku 1977 uzyskał stypendium rządu austriackiego i przez 9 miesięcy przebywał we Wiedniu, doskonaląc swe umiejętności u prof. Carla Oesterreichera w słynnej Hochschule für Musik und Darstellende Kunst. W tym czasie miał okazję bezpośrednio zetknąć się ze sztuką dyrygencką takich mistrzów batuty jak, Karajan, Bernstein, Mehta, Solti czy Abbado.
Pracę etatową rozpoczął w 1974 jako asystent dyrygenta Filharmonii Wrocławskiej. W tym samym roku w grudniu wziął udział w Ogólnopolskim Konkursie Dyrygenckim w Katowicach, na którym (będąc najmłodszym uczestnikiem) zdobył I nagrodę oraz specjalna nagrodę orkiestry Filharmonii Śląskiej. Sukces ten zaowocował licznymi zaproszeniami, m. in. do Filharmonii Narodowej i WOSPR-u. W 1975 roku otrzymał stanowisko II dyrygenta, a w 1980 został powołany na stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Filharmonii Wrocławskiej, którą kierował do 2002 roku. Współpracował również z Filharmonią Krakowską jako I dyrygent, a z Filharmonią Pomorska w Bydgoszczy jest związany do dziś jako stały gościnny dyrygent tego zespołu. W latach 2002–2005 był dyrektorem artystycznym Filharmonii im. A. Rubinsteina w Łodzi. Od sezonu 2006/2007 podjął ścisłą współpracę artystyczną z Filharmonią im. A. Malawskiego w Rzeszowie. Obecnie pełni również funkcję I dyrygenta Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Poznańskiej.
Ponad 30 lat nieprzerwanie prowadzi ożywioną działalność dyrygencką koncertując ze wszystkimi orkiestrami filharmonicznymi i radiowymi w Polsce.Wielokrotnie prowadził również koncerty z polskimi zespołami poza granicami kraju, m.in. z Filharmonią Narodową (Niemcy), NOSPR-em (Hiszpania, Paryż), Filharmonią Krakowską (Francja), Sinfonią Varsovią (Hiszpania), Filharmonią Łódzką (Włochy, Hiszpania) oraz szereg tournée z Filharmonią Wrocławską, m.in. w Hiszpanii, Francji, Włoszech, Niemczech, Holandii. Dokonał wielu archiwalnych nagrań dla potrzeb Polskiego Radia. Był stałym dyrygentem Eastern Music Festival w Greensboro w USA. Współpracuje obecnie z Orkiestrą Prezydencką w Ankarze oraz Texas Music Festival w Houston. Dyrygował w większości krajów europejskich oraz w Egipcie, Izraelu, Kanadzie, Chinach, USA, Meksyku i Korei Płd.
W latach 1980–2000 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu. W latach 1986–1987 był również dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach.
Od wielu lat związany jest z Akademia Muzyczną im. K. Lipińskiego we Wrocławiu, w której prowadzi klasę dyrygentury. Pełnił również funkcję prorektora tej uczelni. W październiku 2006 r. obejmuje również stanowisko profesora dyrygentury w warszawskim Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego powierzył mu funkcje krajowego eksperta przy opracowaniu standardów dotyczących programu studiów dyrygenckich.
Jego absolwenci są laureatami konkursów dyrygenckich w kraju i za granicą. Jest jurorem Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego im. G. Fitelberga w Katowicach oraz przewodniczącym jury Międzynarodowego Przeglądu Młodych Dyrygentów im. W. Lutosławskiego w Białymstoku.
W roku 1997 z rąk Prezydenta RP otrzymał tytuł profesora sztuki muzycznej.
Odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Gloria Artis.
