dr hab. Marek Pijarowski, prof. UMFC

Urodzony w 1951 roku we Wrocławiu. Podczas nauki w Liceum Muzycznym opa­no­wał grę na kil­ku instru­men­tach, m.in. for­te­pian (jako głów­ny), skrzyp­ce, obój i orga­ny. Studia dyry­genc­kie (dyplom z wyróż­nie­niem) odbył we wro­cław­skiej Akademii Muzycznej u Tadeusza Strugały i uzu­peł­niał je w latach 1971–1973 na Międzynarodowych Kursach Muzycznych w Weimarze, pra­cu­jąc pod kie­run­kiem nie­ży­ją­ce­go już zna­ko­mi­te­go dyry­gen­ta rosyj­skie­go — Arvida Jansonsa. W roku 1977 uzy­skał sty­pen­dium rzą­du austriac­kie­go i przez 9 mie­się­cy prze­by­wał we Wiedniu, dosko­na­ląc swe umie­jęt­no­ści u prof. Carla Oesterreichera w słyn­nej Hochschule für Musik und Darstellende Kunst. W tym cza­sie miał oka­zję bez­po­śred­nio zetknąć się ze sztu­ką dyry­genc­ką takich mistrzów batu­ty jak, Karajan, Bernstein, Mehta, Solti czy Abbado.

Pracę eta­to­wą roz­po­czął w 1974 jako asy­stent dyry­gen­ta Filharmonii Wrocławskiej. W tym samym roku w grud­niu wziął udział w Ogólnopolskim Konkursie Dyrygenckim w Katowicach, na któ­rym (będąc naj­młod­szym uczest­ni­kiem) zdo­był I nagro­dę oraz spe­cjal­na nagro­dę orkie­stry Filharmonii Śląskiej. Sukces ten zaowo­co­wał licz­ny­mi zapro­sze­nia­mi, m. in. do Filharmonii Narodowej i WOSPR-u. W 1975 roku otrzy­mał sta­no­wi­sko II dyry­gen­ta, a w 1980 został powo­ła­ny na sta­no­wi­sko dyrek­to­ra naczel­ne­go i arty­stycz­ne­go Filharmonii Wrocławskiej, któ­rą kie­ro­wał do 2002 roku. Współpracował rów­nież z Filharmonią Krakowską jako I dyry­gent, a z Filharmonią Pomorska w Bydgoszczy jest zwią­za­ny do dziś jako sta­ły gościn­ny dyry­gent tego zespo­łu. W latach 2002–2005 był dyrek­to­rem arty­stycz­nym Filharmonii im. A. Rubinsteina w Łodzi. Od sezo­nu 2006/2007 pod­jął ści­słą współ­pra­cę arty­stycz­ną z Filharmonią im. A. Malawskiego w Rzeszowie. Obecnie peł­ni rów­nież funk­cję I dyry­gen­ta Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Poznańskiej.

Ponad 30 lat nie­prze­rwa­nie pro­wa­dzi oży­wio­ną dzia­łal­ność dyry­genc­ką kon­cer­tu­jąc ze wszyst­ki­mi orkie­stra­mi fil­har­mo­nicz­ny­mi i radio­wy­mi w Polsce.Wielokrotnie pro­wa­dził rów­nież kon­cer­ty z pol­ski­mi zespo­ła­mi poza gra­ni­ca­mi kra­ju, m.in. z Filharmonią Narodową (Niemcy), NOSPR-em (Hiszpania, Paryż), Filharmonią Krakowską (Francja), Sinfonią Varsovią (Hiszpania), Filharmonią Łódzką (Włochy, Hiszpania) oraz sze­reg tour­née z Filharmonią Wrocławską, m.in. w Hiszpanii, Francji, Włoszech, Niemczech, Holandii. Dokonał wie­lu archi­wal­nych nagrań dla potrzeb Polskiego Radia. Był sta­łym dyry­gen­tem Eastern Music Festival w Greensboro w USA. Współpracuje obec­nie z Orkiestrą Prezydencką w Ankarze oraz Texas Music Festival w Houston. Dyrygował w więk­szo­ści kra­jów euro­pej­skich oraz w Egipcie, Izraelu, Kanadzie, Chinach, USA, Meksyku i Korei Płd.

W latach 1980–2000 peł­nił funk­cję dyrek­to­ra arty­stycz­ne­go Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu. W latach 1986–1987 był rów­nież dyrek­to­rem arty­stycz­nym Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach.

Od wie­lu lat zwią­za­ny jest z Akademia Muzyczną im. K. Lipińskiego we Wrocławiu, w któ­rej pro­wa­dzi kla­sę dyry­gen­tu­ry. Pełnił rów­nież funk­cję pro­rek­to­ra tej uczel­ni. W paź­dzier­ni­ku 2006 r. obej­mu­je rów­nież sta­no­wi­sko pro­fe­so­ra dyry­gen­tu­ry w war­szaw­skim Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego powie­rzył mu funk­cje kra­jo­we­go eks­per­ta przy opra­co­wa­niu stan­dar­dów doty­czą­cych pro­gra­mu stu­diów dyry­genc­kich.

Jego absol­wen­ci są lau­re­ata­mi kon­kur­sów dyry­genc­kich w kra­ju i za gra­ni­cą. Jest juro­rem Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego im. G. Fitelberga w Katowicach oraz prze­wod­ni­czą­cym jury Międzynarodowego Przeglądu Młodych Dyrygentów im. W. Lutosławskiego w Białymstoku.

W roku 1997 z rąk Prezydenta RP otrzy­mał tytuł pro­fe­so­ra sztu­ki muzycz­nej.

Odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Gloria Artis.


ostatnia modyfikacja: 10/09/2018