dr hab. Leszek Lorent

Perkusista. W 2008 roku ukończył z wyróżnieniem Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie. Kształcił się również w Conservatoire Nationale Superieur Musique et Danse de Lyon w mistrzowskiej klasie prof. Jeana Geoffroy’a. W latach 2006–2009 uczestniczył w kursach interpretacji nowej muzyki w Estonii (Tallin). Jest laureatem krajowych i międzynarodowych konkursów.

Regularnie bierze udział w festiwalach: Warszawska Jesień, Festiwal Aujourd’hui Musiques w Perpignan, Flaneries Musicales w Remis, Festiwal Novelum w Tuluzie, Warszawskie Spotkania Muzyczne, Festiwal Tradycji i Awangardy Muzycznej Kody, Musica Polonica Nova. Jako solista występował z Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Teatru Wielkiego w Warszawie, Orkiestrą Filharmonii Świętokrzyskiej, Sinfonią Iuventus, Orchestre Perpignan Méditerranée, Orkiestrą Narodowego Forum Muzyki.

Artysta otrzymał liczne stypendia m.in: Prezesa Rady Ministrów, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Banku Société Générale, Funduszu Popierania Twórczości ZAiKS, Stypendium Młoda Polska, Stypendium dla wybitnych młodych naukowców Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Nagrodę Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina za osiągnięcia naukowe.

Leszek Lorent ma na swoim koncie prawykonania dzieł wielu współczesnych kompozytorów, m.in.: Marcina Błażewicza, Dariusza Przybylskiego, Ignacego Zalewskiego, Miłosza Bembinowa, Tomasza Opałki, Aleksandry Gryki, Pawła Hendricha. Specjalizuje się w wykonywaniu utworów multiperkusyjnych oraz dzieł teatru instrumentalnego. Jako specjalista tej dziedziny sztuki bierze udział w wielu konferencjach i sesjach badawczych w kraju i za granicą, niejednokrotnie będąc ich pomysłodawcą i kierownikiem naukowym, zasiada w jury konkursów muzyki współczesnej.

W 2012 roku artysta otrzymał tytuł doktora sztuki muzycznej (rozprawa doktorska Wybrane aspekty filozoficzno-wykonawcze multiperkusyjnych traktatów dźwiękowych Iannisa Xenakisa, Vinko Globokara i Marcina Błażewicza), zaś w 2016 tytuł doktora habilitowanego (dzieło artystyczne stanowiła płyta Kundalini. Lorent plays Błażewicz). Leszek Lorent jest autorem książek tematycznych – Szkice perkusyjne. Zagadnienia filozoficzno-wykonawcze multiperkusyjnych traktatów dźwiękowych wybranych twórców (wyd. Cultura Animi, 2014), oraz Ineffabilis. Perkusyjne dzieła Marcina Błażewicza (wyd. Cultura Animi, 2015). W kręgu jego naukowych dociekań i zainteresowań artystycznych znajduje się filozofia muzyki, muzyka stochastyczna Iannisa Xenakisa, zagadnienia polskiego sonoryzmu, pierwotne formy sacrum kształtowane przez dźwięki praperkusji (obrzędowość i rytualność muzyki perkusyjnej).

Leszek Lorent jest adiunktem macierzystej Uczelni, kierownikiem Studium Muzyki Nowej. Jego artykuły z pogranicza muzyki i filozofii były publikowane w piśmie warszawskich uczelni artystycznych Aspiracje, w Zagadnieniach Naukoznawstwa PAN oraz w wielu innych wydawnictwach naukowych w Polsce i za granicą (łącznie ponad 17 pozycji). Dorobek fonograficzny Lorenta obejmuje kilkanaście płyt cd na których występuje jako kameralista oraz 3 płyty solowe:

Jest członkiem Stowarzyszenia Artystów #ART oraz Stowarzyszenia Artystów Euforis.

Ważniejsze publikacje:

Więcej informacji www.leszeklorent.net


ostatnia modyfikacja: 30/11/2016