prof. zw. dr hab. Krzysztof Baculewski

Kompozytor, ur. w roku 1950 w Warszawie, ukoń­czył stu­dia w 1974 r. pod kie­run­kiem prof. Witolda Rudzińskiego w war­szaw­skiej PWSM (dziś Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina). W latach 1975–76 stu­dio­wał kom­po­zy­cję u Oliviera Messiaena w Konserwatorium Paryskim oraz muzy­kę elek­tro­aku­stycz­ną w Groupe de Recherches Musicales (tzw. Staż Pierre Schaeffera). W 1982 r. na Uniwersytecie Warszawskim otrzy­mał sto­pień dok­to­ra nauk huma­ni­stycz­nych. Od tego też roku wykła­da w UMFC: zra­zu jako adiunkt. W 1990 r. prze­pro­wa­dza prze­wód kwa­li­fi­ka­cyj­ny II stop­nia w Akademii Muzycznej w Krakowie, a w 1998 uzy­sku­je sta­no­wi­sko pro­fe­so­ra nad­zwy­czaj­ne­go w macie­rzy­stej uczel­ni. W roku 2001 otrzy­mu­je tytuł pro­fe­so­ra.

Wykładał gościn­nie w wie­lu kra­jach (Bułgaria, Niemcy, Austria, Francja), w tym tak­że na uczel­niach muzycz­nych; w 2002 r. był gościn­nym pro­fe­so­rem na Uniwersytecie im. Jana Gutenberga w Moguncji (Mainz). Jako autor arty­ku­łów róż­ne­go rodza­ju, ese­jów, kry­tyk itp., współ­pra­cu­je od 1972 r. z „Ruchem Muzycznym”, pisy­wał tak­że do „Studia”, i „Klasyki”. Jest auto­rem sze­re­gu arty­ku­łów do „Encyklopedii Muzycznej PWM”, był redak­to­rem dzia­łu muzy­ki XX w. „Encyklopedii Muzyki PWN” (1996). Wydał trzy książ­ki o muzy­ce pol­skiej XX w. (jed­na z nich tak­że w języ­ku angiel­skim). W latach 2003–13 był pre­ze­sem fun­da­cji „Concert spi­ri­tu­el”. W 2007 roku otrzy­mał srebr­ny medal Zasłużony Kulturze „Gloria Artis”.

W 1976 roku debiu­to­wał jako kom­po­zy­tor na „Warszawskiej Jesieni”, dzie­sięć lat póź­niej został człon­kiem Komisji Repertuarowej tego festi­wa­lu. W 1986 r. Opera Wrocławska wysta­wi­ła jego dra­mat muzycz­ny Nowe Wyzwolenie(1974). Od 1992 r. Krzysztof Baculewski współ­pra­cu­je z Zespołem Śpiewaków „Camerata Silesia” (pod kie­run­kiem Anny Szostak), dla któ­re­go napi­sał kil­ka utwo­rów i wyda­ny na dwóch pły­tach kom­pak­to­wych cykl opra­co­wań kolęd. Od 1994 r. współ­pra­cu­je też z Zespołem Instrumentów Barokowych „Il Tempo” (pod kie­run­kiem Agaty Sapiechy), dla któ­re­go rów­nież kom­po­nu­je. Z „Cameratą” wystę­po­wał tak­że jako reali­za­tor par­tii bas­so con­ti­nuo (w reper­tu­arze baro­ko­wym). Jego utwo­ry wyko­ny­wa­ne były i są na więk­szo­ści naj­waż­niej­szych pol­skich festi­wa­li muzy­ki współ­cze­snej (m.in. „ Warszawska Jesień”, „Warszawskie Spotkania Muzyczne”, „Poznańska Wiosna Muzyczna”, „Musica Polonica Nova” we Wrocławiu), ale tak­że gra­no je w Czechach, na Słowacji i Węgrzech, w Niemczech, Francji, Finlandii, Wielkiej Brytanii, a ponad­to w USA, Japonii, Meksyku i kra­jach Ameryki Południowej. Wykonywali je m.in. tacy arty­ści jak: śpie­wa­cy — Piotr Kusiewicz, Anna Radziejewska, Jadwiga Rappé; pia­ni­ści — Szabolcs Esztényi, Józef Stompel i Julia Samojło; skrzyp­ko­wie — Roman Lasocki, Sławomir Tomasik, Agata Sapiecha, Simon Standage; fle­cist­ka Marielena Arizpe, BBC Singers i „Camerata Silesia”; dyry­gen­ci —  Simon Joly, Takao Ukigaya i Szymon Bywalec. Jego muzy­kę wyda­ła na dwóch mono­gra­ficz­nych pły­tach kom­pak­to­wych wytwór­nia DUX, a ponad­to poja­wi­ła się ona na dzie­się­ciu innych.

Krzysztof Baculewski jest ponad­to auto­rem rekon­struk­cji Koncertu for­te­pia­no­we­go As-dur op.2 Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego (1824), frag­men­tów sym­fo­nicz­nych bale­tu Adolfa Gustawa Sonnenfelda Pan Twardowski (1860) oraz instru­men­ta­cji ope­ry Beata (1872) Stanisława Moniuszki (ręko­pis ope­ry spło­nął wraz z archi­wum Biblioteki Narodowej we wrze­śniu 1939 r.).

Ważniejsze utwory:

Sonata na per­ku­sję (1971), Epitafium na orkie­strę (1972), Meander na flet solo (1973), Nowe Wyzwolenie, ope­ra wg dra­ma­tu Stanisława Ignacego Witkiewicza (1974), Vivace e Cantilena na flet, for­te­pian i kwin­tet smycz­ko­wy (1974), Ground na orkie­strę (1981), Quartier Latin na taśmę (1981), Sonata wio­sen­na na flet solo (1982), Koncert na orkie­strę (1983/2009), A Walking Shadow na orkie­strę (1990), The Whole & Broken Consort na instru­men­ty rene­san­so­we (1986), Antitheton I na trio for­te­pia­no­we (1989), Voyage à tra­vers le pay­sa­ge méta­phy­si­que na taśmę (1992), The Profane Anthem To Anne (do tek­stu Johna Donne‘a) na soli­stów, chór i orkie­strę baro­ko­wą z con­ti­nuo (1992), Rilke-Lieder na sopran solo, bary­ton solo i dwa mie­sza­ne chó­ry a cap­pel­la (1994), 33 Kolędy na chór mie­sza­ny (1994), Antitheton II na dwo­je skrzy­piec i con­ti­nuo (1996), Ozwodne i Krzesane na chór mie­sza­ny, (2000), Les Adieux, kan­ta­ta na alt solo i orkie­strę smycz­ko­wą z har­fą (2001/2008), 12 Etiud for­te­pia­no­wych (2006), Koncert orga­no­wy (2012), Kwintet for­te­pia­no­wy (2012), Antitheton III na skrzyp­ce, wio­lon­cze­lę i kla­we­syn (2013), ponad­to muzy­ka teatral­na i fil­mo­wa.


ostatnia modyfikacja: 14/10/2014