prof. Jerzy Łukasiewicz

Stu­dio­wał w Pań­stwo­wej Wyż­szej Szkole Muzycz­nej w latach 1969–1974, gdzie uzy­skał dyplom z wyróż­nie­niem w kla­sie prof. W. L. Puch­now­skiego, a następ­nie ukoń­czył w roku 1977 stu­dium dok­to­ranc­kie. W 2001 r. otrzy­mał od Pre­zy­denta RP tytuł naukowy pro­fe­sora sztuk muzycznych.

Jest lau­re­atem kon­kur­sów kra­jo­wych i międzynarodowych:

W 1979 r., wspól­nie z W. Stromb­kiem, zało­żył War­szaw­ski Duet Akor­de­onowy, z któ­rym wyko­nał ponad 600 kon­cer­tów, zarówno w Pol­sce jak i za gra­nicą, a także ponad 850 kon­cer­tów szkol­nych. Wystę­po­wał rów­nież z orkie­strami sym­fo­nicz­nymi, stale współ­pra­cuje z orkie­strą Came­rata Vistula. Doko­nał wielu nagrań radio­wych, tele­wi­zyj­nych i pły­to­wych muzyki współ­cze­snej oraz popu­lar­nej i fil­mo­wej. Brał udział w naj­po­waż­niej­szych impre­zach muzycz­nych, takich jak: War­szaw­ska Jesień, Sty­ryj­ska Jesień — Musik­pro­to­koll (Graz — Austria), Poznań­ska Wio­sna Muzyczna, Śląska Try­buna Kom­po­zy­to­rów, Spo­tka­nia Muzyczne w Bara­no­wie, Musica Moderna (Łódź), Festi­wal Muzyki Współ­cze­snej w Lizbo­nie (Por­tu­ga­lia), Mię­dzy­na­ro­dowy Festi­wal „eunes­ses Musi­ca­les”, Dni Kul­tury Pol­skiej na Węgrzech i w Austrii, i in. Pod­czas kon­cer­tów wyko­rzy­stuje naj­now­sze środki tech­niczne, jak na przy­kład elek­tro­niczne korek­tory dźwięku, kom­pu­tery, syn­te­za­tory itp., w celu wzbo­ga­ce­nia brzmie­nia akordeonów.

Jego stu­denci wiele razy byli lau­re­atami kon­kur­sów pol­skich i zagra­nicz­nych, zarówno solo­wych jak i kame­ral­nych, np.:

Zaj­muje się także dzia­łal­no­ścią naukową. W ramach prac Kate­dry Aku­styki Muzycz­nej UMFC pro­wa­dził bada­nia dla prze­my­słu muzycz­nego z zakresu tole­ran­cji stroju, któ­rych wyni­kiem było opra­co­wa­nie metod stro­je­nia akor­de­onów z zasto­so­wa­niem współ­cze­snych przy­rzą­dów elek­tro­nicz­nych. Wyniki badań zawarte są w publi­ka­cji wła­snej: Współ­cze­sne metody i orga­ni­za­cja pro­cesu stro­je­nia akor­de­onów.

Jest auto­rem wielu opra­co­wań utwo­rów solo­wych i par­ty­tur na różne składy instru­men­talne. Twór­czość ta była impul­sem do zdo­by­cia wie­dzy z zakresu edy­tor­stwa publi­ka­cji nuto­wych i nauko­wych przy wyko­rzy­sta­niu tech­niki kom­pu­te­ro­wej. Rezul­ta­tem tych dzia­łań było wyda­nie w ramach współ­pracy z Wydaw­nic­twem UMFC sze­regu publi­ka­cji nuto­wych i nauko­wych jak rów­nież reali­za­cja serii „Pier­wo­druki Muzyczne Kom­po­zy­to­rów Pol­skich” pod redak­cją J. Węcow­skiego, a któ­rej ini­cja­to­rem był prof. S. Moryto.

Swoje doświad­cze­nia z pracy nauko­wej prof. J. Łuka­sie­wicz prze­ka­zuje w for­mie autor­skich wykła­dów pod tytu­łem Infor­ma­tyka dla muzyka, na któ­rych stu­denci otrzy­mują wie­dzę z zakresu wszel­kich form zasto­so­wa­nia kom­pu­te­rów i innych urzą­dzeń elek­tro­nicz­nych w muzyce.


ostatnia modyfikacja: 23/04/2010