ks. prof. nadzw. dr hab. Jerzy Lewandowski

Urodził się 14 grudnia 1949 r. w Ostródzie. W latach 1968-1974 odbył studia teologiczne w Warmińskim Seminarium Duchownym ,,Hosianum” w Olsztynie i w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie;

1976-1980 – studia teologiczne na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego;

1980-1983 – studia habilitacyjne w przygotowaniu ,,doctoratu d`Etet” na Fakultecie Teologii Katolickiej Uniwersytetu Nauk Humanistycznych w Strasburgu. (Aktualna nazwa Uniwersytetu: Marc Bloch). Stypendysta Rządu Francuskiego;

1975 – magister teologii na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na podstawie pracy: Urząd wikariusza kapitulnego (promotor: ks. prof. dr hab. Paweł Pałka);

1980 – doktor teologii dogmatycznej na podstawie pracy: Naród w dziejach zbawienia w nauczaniu Kardynała Stefana Wyszyńskiego (promotor: ks. prof. dr hab. Czesław Bartnik, recenzenci: ks. bp prof. dr hab. Edward Ozorowski i ks. prof. dr hab. Ludwik Szafrański);

1988 – doktor habilitowany Nauk Teologicznych w zakresie teologii dogmatycznej na podstawie oceny książki pt.: Eucharystia – sakrament osoby i wspólnoty w nauczaniu Prymasa Stefana Wyszyńskiego, ODISS Warszawa 1988 i dorobku naukowego (recenzenci: ks. prof. dr hab. Czesław Bartnik, s. prof. dr hab. Zofia Zdybicka i ks. prof. dr hab. Alfons Skowronek);

2002 – profesor Nauk Teologicznych na podstawie oceny książki: Bóg i człowiek. Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2001 i dorobku naukowego (recenzenci: ks. prof. dr hab. Lucjan Balter, ks. bp prof. dr hab. Jan Szlaga i o. prof. dr hab. Tadeusz Dionizy Łukaszuk) i na podstawie dorobku naukowego;

2004 – stanowisko profesora zwyczajnego.

Kariera zawodowa

Jest członkiem ,,Stowarzyszenia Dogmatyków Polskich”, ,,Stowarzyszenia Kanonistów Polskich”, Rady Naukowej czasopisma ,,Teologia i Człowiek”, Półrocznika Wydziału Teologicznego UMK, Polskiego Komitetu doradczego Międzynarodowego Przeglądu Teologicznego Communio. Od 1981 – stały współpracownik Wydawnictwa Naukowego ,,Peter Lang” w Szwajcarii, głównie jako recenzent prac w zakresie teologii.

Brał udział w wielu kongresach i sympozjach m.in. Międzynarodowym Kongresie Mariologicznym w Kevelaer (Niemcy); referat Mariologia Stefana Kardynała Wyszyńskiego sprzed Soboru Watykańskiego II; Międzynarodowym Kongresie Mariologicznym w Huelva (Hiszpania); referat wygłoszony w języku francuskim: Volonte de l’Amour et du Sens. Marialité du Primat Stefan Wyszyński – essai théologique et ascétique.

Jest promotorem wielu prac magisterskich, licencjackich oraz 33 prac doktorskich.

Dorobek naukowy

Prowadzi badania w następujących dziedzinach dogmatycznych: Trójjedyność Boga, misterium Wcielenia i Odkupienia, eklezjologia, sakramentologia, teologia rzeczywistości ziemskich, ekumenizm.

Próbuje wykazać, iż mówienie o Bogu i człowieku to nie stojące obok siebie rzeczywistości, lecz że te rzeczywistości są we wzajemnym nierozerwalnym i niezniszczalnym związku. Związek ten sięga swoimi korzeniami momentu stworzenia człowieka przez Boga, a swoje dopełnienie znalazł w odkupieniu dokonanym przez Jezusa Chrystusa. Śledzi rozwój rozumienia wiecznie żywej i aktualnej relacji między Bogiem i człowiekiem. Odpowiedniego sposobu przeżywania tej relacji dopatruje się w kościelnych sakramentach, dostępnych i widzialnych w Kościele Katolickim. Zajmuje się zagadnieniami dogmatycznymi w łączności z rzeczywistością ziemską człowieka. Aktualnie pracuje nad tą rzeczywistością ziemską w odniesieniu do Biblii.

Kryzys bowiem, szeroko rozumianej kultury współczesnego świata, wziął się z desakralizacji całej działalności człowieka w świecie: politycznej, społecznej, naukowej, ekonomicznej. Współcześnie świat poddany też został procesowi globalizacji, która poczynając od sfery kultury przenosi się na wszystkie pozostałe płaszczyzny działalności człowieka w świecie. Pismo święte jest Księgą religijną, dającą człowiekowi nadzieję. Mówi nam o Bogu, a właściwie to sam Bóg mówi o sobie. Podejmując odniesienie Biblii do świata próbuje ukazać możliwość stworzenia na podstawie Biblii, która powinna być fundamentem moralności dla współczesnego człowieka. Z tego również wynika powołanie do świętości oraz możliwość wychowania człowieka wiary poprzez ukazywanie biblijnych figur Mojżesza i Narodu wybranego.

Zajmuje się także ważną dla współczesnego świata problematyką charytatywności jako realizacji zasady solidarności społecznej wypływającej z Ewangelii.

Finałem tych dociekań teologicznych jest zaprezentowanie traumatycznego przeżycia cierpienia i śmierci jako elementu duchowej przemiany i etapu w drodze do zbawienia. Są to więc w całym wymiarze zagadnienia z teologii dogmatycznej opartej na Biblii, która szuka swego miejsca we współczesnej teologii rzeczywistości ziemskiej.

Chrześcijaństwo dąży do postawienia tezy, że Jezus Chrystus jest Panem czasu i przestrzeni (Ap 5), że sam jest jakimś Centrum czasu i przestrzeni oraz odebrał im charakter bożków. Stąd zajmuje się również czasem i przestrzenią, bowiem każda religia posiada swoje własne wyobrażenia czasu. Wyobrażenia żydowskie i chrześcijańskie uważa się za najbardziej oryginalne i słuszne.

Wybrane publikacje

e-mail: jerzylewandowski@interia.pl


ostatnia modyfikacja: 14/10/2014