prof. nadzw. dr hab. Ewa Wycichowska


Fot. Andrzej Grabowski

Tancerka, cho­re­ograf, peda­gog, pro­fe­sor sztuk muzycz­nych, kie­row­nik Zakładu Tańca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Ukończyła poznań­ską szko­łę bale­to­wą i peda­go­gi­kę tań­ca w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, stu­dio­wa­ła taniec modern w L’Academie  Internationale de la Danse w Paryżu. Była pri­ma­ba­le­ri­ną Teatru Wielkiego w Łodzi.

Autorka ponad 70 spek­ta­kli zre­ali­zo­wa­nych w Polsce, Włoszech, Niemczech, Czechach i USA. Inicjator i dyrek­tor arty­stycz­ny Dancing Poznań (Międzynarodowych Warsztatów i Biennale Tańca Współczesnego oraz Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca). Juror pol­skich i mię­dzy­na­ro­do­wych kon­kur­sów tań­ca, eks­pert mini­ste­rial­ny, czło­nek Międzynarodowej Rady Tańca (CID-UNESCO). Prezes Polskiego Stowarzyszenia Choreoterapii. Od sezo­nu 1988/89 dyrek­tor naczel­ny i arty­stycz­ny Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego.

Jest jed­ną z nie­licz­nych pol­skich tan­ce­rek odno­szą­cych suk­ce­sy na świa­to­wych sce­nach bale­to­wych, zarów­no w reper­tu­arze kla­sycz­nym, jak i  współ­cze­snym. Tańczyła tytu­ło­we par­tie   w Romeo i Julii (chor. Borkowski), Giselle (chor. Coralli/Perrot/Piasecki), Coppelii (chor. Kujawa), Córce źle strze­żo­nej (chor.Papliński), a tak­że w  Zielonym sto­le (chor. Jooss), Gajane (chor. Ejfman), Medei (chor. Kujawa), Ognistym pta­ku (chor. Drzewiecki), Królewnie Śnieżce (chor. Borkowski),  Śnie nocy let­niejWolfgangu Amadeuszu (chor. Veredon), Carmen (chor. Makarowski), Faust goes rockSkrzypku Opętanym we wła­snej cho­re­ogra­fii. Zna ją publicz­ność nie­mal wszyst­kich kon­ty­nen­tów, repre­zen­to­wa­ła pol­ską sztu­kę tań­ca na festi­wa­lach w USA, Kanadzie, Peru, Mongolii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Izraelu, Wielkiej Brytanii, Turcji, Włoszech, Finlandii, Gruzji, Rosji, Japonii i Brazylii.

 W 1980 roku debiu­to­wa­ła jako cho­re­ograf utwo­rem Głos kobie­cy (z nie­zna­nej poet­ki) do muzy­ki Krzysztofa Knittla, zre­ali­zo­wa­nym w Teatrze Wielkim w Łodzi.

Jest lau­re­at­ką Nagrody Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego I stop­nia, Medalu 200-lecia Baletu Polskiego, Medalu Wacława Niżyńskiego, Fringe Firsts Special Award w Edynburgu (z PTT), Medalu „Ad Perpetuam Rei Memoriam”, Nadzwyczajnej Złotej Maski – nagro­dy łódz­kich kry­ty­ków, Głównej Nagrody na III Ogólnopolskim Konkursie Dramatu (z PTT), trzy­krot­nie nagro­dy publicz­no­ści Buławy Hetmańskiej Zamojskiego Lata Teatralnego (z PTT), Nagrody ZAiKS za wybit­ną twór­czość cho­re­ogra­ficz­ną, Nagrody Sekcji Krytyków Teatralnych Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI — UNESCO za popu­la­ry­za­cję pol­skiej kul­tu­ry teatral­nej za gra­ni­cą, „Terpsychory” – Nagrody ZASP, Srebrnego Medalu Gloria Artis, Nagrody Specjalnej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w uzna­niu zasług dla kul­tu­ry pol­skiej. W pol­skim śro­do­wi­sku arty­stycz­nym postać Ewy Wycichowskiej jest syno­ni­mem pasji zawo­do­wej, nie­usta­ją­cej dro­gi poszu­ki­wań i odwa­gi twór­czej.

Kierując od 1988 r. Polskim Teatrem Tańca — Baletem Poznańskim zade­mon­stro­wa­ła rzad­ką umie­jęt­ność łącze­nia talen­tu arty­stycz­ne­go z pre­dys­po­zy­cja­mi mena­dżer­ski­mi. Zaproszenie do współ­pra­cy z jej zespo­łem przyj­mu­ją naj­wy­bit­niej­si cho­re­ogra­fo­wie na świe­cie m.in.  Birgit Cullberg, Mats Ek, Örjan Andersson, Karine Saporta, Ohad Naharin. Ewa Wycichowska ma na swo­im kon­cie tak­że współ­pra­cę cho­re­ogra­ficz­ną z wybit­ny­mi reży­se­ra­mi teatral­ny­mi, ope­ro­wy­mi i fil­mo­wy­mi m.in. z Jerzym Jarockim, Erwinem Axerem, Maciejem Prusem, Krzysztofem Zanussim, Krzysztofem Kieślowskim, Jerzym Kawalerowiczem,  Ryszardem Perytem, Adamem Hanuszkiewiczem, Krystyną Jandą,  Krzysztofem Zaleskim i Eugeniuszem Korinem.


ostatnia modyfikacja: 14/10/2014