prof. Ewa Pobłocka

Ewa Pobłocka naukę gry na for­te­pia­nie roz­po­częła u Kry­styny Lewiń­skiej w wieku pię­ciu lat. Stu­dia muzyczne odbyła w gdań­skiej Pań­stwo­wej Wyż­szej Szkole Muzycz­nej u prof. Zbi­gniewa Śliwiń­skiego i prof. Jerzego Suli­kow­skiego, zakoń­czone dyplo­mem z wyróż­nie­niem (1981). Stu­dia pody­plo­mowe kon­ty­nu­owała w Ham­burgu pod kie­run­kiem Con­rada Han­sena (1979−1982). Korzy­stała z kon­sul­ta­cji arty­stycz­nych Janiny Sukien­nic­kiej, Rudolfa Kerera (1977), Tatiany Niko­ła­je­wej (1981) i Mar­thy Arge­rich (1981). Występy roz­po­częła w duecie z matką, wybitną śpie­waczką Zofią Janukowicz-Pobłocką (1970). W 1977 roku została lau­re­atką I nagrody Mię­dzy­na­ro­do­wego Kon­kursu im. G. Viot­tiego w Ver­celli, dwa lata póź­niej (1979) otrzy­mała złoty medal na Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­walu Mło­dych Lau­re­atów w Bor­de­aux. W 1980 roku została lau­re­atką V nagrody X Kon­kursu Pia­ni­stycz­nego im. Fry­de­ryka Cho­pina, pod­czas któ­rego uho­no­ro­wano ją także nagrodą Pol­skiego Radia za naj­lep­sze wyko­na­nie mazurków.

Od 25 lat Ewa Pobłocka roz­wija mię­dzy­na­ro­dową karierę kon­cer­tu­ją­cej pia­nistki. Wystę­po­wała nie­mal we wszyst­kich kra­jach Europy, obu Ame­ry­kach oraz w Japo­nii, Austra­lii, Korei, Sin­ga­pu­rze. Okla­ski­wano ją m.in. w Herkules-Saal w Mona­chium, Musi­khalle w Ham­burgu, Audi­to­rio Nacio­nal w Madry­cie, Bar­bi­can Cen­tre i Wig­more Hall w Lon­dy­nie, Musi­kve­rein w Wied­niu, Lin­coln Cen­ter w Nowym Jorku, Glenn Gould Stu­dio w Toronto. Była solistką Lon­don Sym­phony Orche­stra, English Cham­ber Orche­stra, Orche­stra del Mag­gio Musi­cale Fio­ren­tino, Bay­eri­scher Rund­fun­kor­che­ster, Nie­de­röster­re­ichi­sches Ton­kün­stle­ror­che­ster oraz czo­ło­wych orkiestr pol­skich, takich jak: Orkie­stra Sym­fo­niczna Fil­har­mo­nii Naro­do­wej w War­sza­wie, Sin­fo­nia Var­so­via, Naro­dowa Orkie­stra Sym­fo­niczna Pol­skiego Radia w Kato­wi­cach. Z zespo­łem Fil­har­mo­nii Naro­do­wej w War­sza­wie pod batutą Kazi­mie­rza Korda odbyła kilka zagra­nicz­nych tour­née kon­cer­to­wych (1984, 1989, 1990, 1992, 1998).

Artystka z powo­dze­niem upra­wia muzykę kame­ralną, dając kon­certy ze śpie­wa­kami, skrzyp­kami i kwar­te­tami smyczkowymi.

Ewa Pobłocka doko­nała wielu nagrań dla kra­jo­wych i zagra­nicz­nych roz­gło­śni radio­wych i sta­cji tele­wi­zyj­nych. Dla firm fono­gra­ficz­nych: Pol­skie Nagra­nia „Muza”, Deut­sche Gram­mo­phon, Vic­tor JVC, Grüner & Jahr, Coni­fer Records, KOS War­saw Records, BeAr­Ton, CD Accord, Pony Canyon utrwa­liła dzieła Cho­pina (wszyst­kie Nok­turny, wszyst­kie Bal­lady, wszyst­kie Sonaty, Kon­cert for­te­pia­nowy f-moll, Fan­ta­zję na tematy pol­skie, Mazurki i in.), Fielda (wszyst­kie Nok­turny), Bacha (wszyst­kie Par­tity), Schu­berta (kom­plet Impromp­tus), Griega (Kon­cert for­te­pia­nowy a-moll), Mozarta (Kon­certy for­te­pia­nowe), Beetho­vena (Kon­cert for­te­pia­nowy C-dur), Ravela (Kon­cert for­te­pia­nowy G-dur), Saint-Saënsa (Kon­cert for­te­pia­nowy g-moll) oraz kon­certy Panuf­nika, Luto­sław­skiego, Pawła Szy­mań­skiego i Pawła Mykie­tyna. Ponadto ze śpie­wacz­kami Jadwigą Rappé, Ewą Pod­leś i Olgą Pasiecz­nik nagrała reci­tale pie­śni, m.in. Kar­ło­wi­cza, Szy­ma­now­skiego, Brahmsa, Duparca, Debussy’ego, Poulenca i Luto­sław­skiego. Kilka jej płyt otrzy­mało nagrody fonograficzne.

Obok dzia­łal­no­ści kon­cer­to­wej pia­nistka zaj­muje się pracą peda­go­giczną. Od 2000 roku pro­wa­dzi klasę for­te­pianu w Aka­de­mii Muzycz­nej im. Feliksa Nowo­wiej­skiego w Byd­gosz­czy oraz kursy mistrzow­skie w Cal­gary i Tokio, a od 2007 roku jest pro­fe­so­rem war­szaw­skiej uczelni muzycz­nej. Artystka była także juro­rem kra­jo­wych i zagra­nicz­nych kon­kur­sów pianistycznych.

W 2004 roku Ewa Pobłocka została lau­re­atką dorocz­nej nagrody Mini­stra Kul­tury, w tym samym roku odzna­czona została przez Pre­zy­denta Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej Krzy­żem Kawa­ler­skim Orderu Odro­dze­nia Pol­ski. W grud­niu 2003 roku artystkę powo­łano do Rady Pro­gra­mo­wej Naro­do­wego Insty­tutu Fry­de­ryka Chopina.