prof. zw. dr hab. Elżbieta Gajewska-Gadzina

Studia ukoń­czy­ła w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (obec­nie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w czerw­cu 1969 roku otrzy­mu­jąc dyplom z wyróż­nie­niem. W latach 1970–72 stu­dio­wa­ła w kla­sie Jean-Pierre Rampala i Alaina Marion w Paryżu jako sty­pen­dyst­ka Rządu Francuskiego. W latach 1971–79 wie­lo­krot­nie uczest­ni­czy­ła w let­nich kur­sach muzycz­nych w Academie Internationale d’Ete w Nicei (Francja) w kla­sach Jean-Pierre Rampala, Alaina Marion i Raymond Guiot.

Od 1973 roku do 1992 roku sys­te­ma­tycz­nie kon­sul­to­wa­ła swą pra­cę nad dosko­na­le­niem gry fle­to­wej z Gezą Novakiem – legen­dar­nym fle­ci­stą Filharmonii Czeskiej w Pradze, zna­nym ze wspa­nia­łych kre­acji utwo­rów sym­fo­nicz­nych pod kie­run­kiem naj­wy­bit­niej­szych dyry­gen­tów XX wie­ku (m.in. takich jak: Kubelik, Ancerl, Munch, Talich). W 1972 roku roz­po­czę­ła dzia­łal­ność kon­cer­to­wą w kra­ju i za gra­ni­cą. Występowała w nastę­pu­ją­cych kra­jach: Czechy, Francja, Włochy, Niemcy, Szwecja, Węgry, Bułgaria, Rosja, Białoruś, Ukraina, Kanada, Kuba, Japonia, Korea Płd., Indie, Tajlandia, Brazylia. W reci­ta­lach, kon­cer­tach z towa­rzy­sze­niem orkiestr oraz kon­cer­tach muzy­ki kame­ral­nej pre­zen­tu­je reper­tu­ar od baro­ku do współ­cze­sno­ści, ze szcze­gól­nym uwzględ­nie­niem muzy­ki pol­skiej, któ­rej sta­ła się dyna­micz­nym pro­pa­ga­to­rem.

W latach 70. i 80. ubie­głe­go wie­ku bra­ła udział w tour­née kon­cer­to­wych w Niemczech, Francji i Szwajcarii w roli człon­ka orkie­stry (par­tia I fle­tu) z Warszawską Orkiestrą Polskiego Radia pod dyrek­cją Jana Pruszaka i Orkiestrą Kameralną pod dyrek­cją Wojciecha Rajskiego z Gdańska. Uczestniczyła rów­nież w kon­cer­tach orkiestr festi­wa­lo­wych w Brazylii (Curitiba) oraz Niemczech (Bayreuth).

Od 1972 roku pro­wa­dzi nie­prze­rwa­nie pra­cę peda­go­gicz­ną — począt­ko­wo w Państwowym Liceum Muzycznym, następ­nie (od 1974 roku) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (obec­nie UMFC). W macie­rzy­stej Uczelni prze­szła kolej­ne awan­se aka­de­mic­kie: sto­pień adiunk­ta (1.X.1980), sto­pień docen­ta (19.II.1991), sta­no­wi­sko pro­fe­so­ra nad­zwy­czaj­ne­go (1.I.1992), tytuł nauko­wy pro­fe­so­ra sztuk muzycz­nych (25.XI.1992;  z rąk Prezydenta Lecha Wałęsy), sta­no­wi­sko pro­fe­so­ra zwy­czaj­ne­go (1.IV.2007).

W okre­sie od 1996 roku do koń­ca 2006 roku była pro­fe­so­rem kla­sy fle­tu na Keimyung University – College of Music w Korei Południowej. Prowadziła tak­że wykła­dy, kur­sy i semi­na­ria w Brazylii, Kanadzie, Francji, Białorusi, Norwegii i Szwajcarii.

Elżbieta Gajewska repre­zen­tu­je i kul­ty­wu­je współ­cze­sną szko­łę gry fle­to­wej powsta­łą na bazie szko­ły fran­cu­skiej, któ­rej prze­nie­sie­nie na grunt pol­ski sta­ło się przed laty pod­sta­wo­wym celem jej peda­go­gi­ki. W chwi­li obec­nej kon­ty­nu­uje pra­cę peda­go­gicz­ną w uczel­ni war­szaw­skiej jed­no­cze­śnie pro­wa­dząc dzia­łal­ność kon­cer­to­wą zarów­no w zakre­sie muzy­ki kla­sycz­no-roman­tycz­nej, jak i współ­cze­snej.

W lutym 2012 roku otrzy­ma­ła medal „Za zasłu­gi dla UMFC”. W listo­pa­dzie 2013 – Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za cało­kształt dorob­ku arty­stycz­ne­go i peda­go­gicz­ne­go.


ostatnia modyfikacja: 14/10/2014