prof. zw. dr hab. Elżbieta Gajewska-Gadzina

Studia ukończyła w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w czerwcu 1969 roku otrzymując dyplom z wyróżnieniem. W latach 1970-72 studiowała w klasie Jean-Pierre Rampala i Alaina Marion w Paryżu jako stypendystka Rządu Francuskiego. W latach 1971-79 wielokrotnie uczestniczyła w letnich kursach muzycznych w Academie Internationale d’Ete w Nicei (Francja) w klasach Jean-Pierre Rampala, Alaina Marion i Raymond Guiot.

Od 1973 roku do 1992 roku systematycznie konsultowała swą pracę nad doskonaleniem gry fletowej z Gezą Novakiem – legendarnym flecistą Filharmonii Czeskiej w Pradze, znanym ze wspaniałych kreacji utworów symfonicznych pod kierunkiem najwybitniejszych dyrygentów XX wieku (m.in. takich jak: Kubelik, Ancerl, Munch, Talich). W 1972 roku rozpoczęła działalność koncertową w kraju i za granicą. Występowała w następujących krajach: Czechy, Francja, Włochy, Niemcy, Szwecja, Węgry, Bułgaria, Rosja, Białoruś, Ukraina, Kanada, Kuba, Japonia, Korea Płd., Indie, Tajlandia, Brazylia. W recitalach, koncertach z towarzyszeniem orkiestr oraz koncertach muzyki kameralnej prezentuje repertuar od baroku do współczesności, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki polskiej, której stała się dynamicznym propagatorem.

W latach 70. i 80. ubiegłego wieku brała udział w tournée koncertowych w Niemczech, Francji i Szwajcarii w roli członka orkiestry (partia I fletu) z Warszawską Orkiestrą Polskiego Radia pod dyrekcją Jana Pruszaka i Orkiestrą Kameralną pod dyrekcją Wojciecha Rajskiego z Gdańska. Uczestniczyła również w koncertach orkiestr festiwalowych w Brazylii (Curitiba) oraz Niemczech (Bayreuth).

Od 1972 roku prowadzi nieprzerwanie pracę pedagogiczną – początkowo w Państwowym Liceum Muzycznym, następnie (od 1974 roku) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (obecnie UMFC). W macierzystej Uczelni przeszła kolejne awanse akademickie: stopień adiunkta (1.X.1980), stopień docenta (19.II.1991), stanowisko profesora nadzwyczajnego (1.I.1992), tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych (25.XI.1992;  z rąk Prezydenta Lecha Wałęsy), stanowisko profesora zwyczajnego (1.IV.2007).

W okresie od 1996 roku do końca 2006 roku była profesorem klasy fletu na Keimyung University – College of Music w Korei Południowej. Prowadziła także wykłady, kursy i seminaria w Brazylii, Kanadzie, Francji, Białorusi, Norwegii i Szwajcarii.

Elżbieta Gajewska reprezentuje i kultywuje współczesną szkołę gry fletowej powstałą na bazie szkoły francuskiej, której przeniesienie na grunt polski stało się przed laty podstawowym celem jej pedagogiki. W chwili obecnej kontynuuje pracę pedagogiczną w uczelni warszawskiej jednocześnie prowadząc działalność koncertową zarówno w zakresie muzyki klasyczno-romantycznej, jak i współczesnej.

W lutym 2012 roku otrzymała medal „Za zasługi dla UMFC”. W listopadzie 2013 – Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt dorobku artystycznego i pedagogicznego.


ostatnia modyfikacja: 14/10/2014