prof. Danuta Dobrowolska-Marucha

Danuta Dobrowolska-Marucha – teoretyk muzyki, prof. sztuk muzycznych, specjalista w zakresie kształcenia słuchu. Twórca nowoczesnych metod nauczania, propagator idei oparcia procesu kształcenia słuchu na wszechstronnej analizie dzieła muzycznego w jego autentycznej postaci brzmieniowej. Autorka pierwszego polskiego podręcznika do kształcenia słuchu opartego na nagraniach fragmentów literatury muzycznej – Dyktanda muzyczne i pierwszego polskiego podręcznika o charakterze monograficznym – Ćwiczenia do kształcenia słuchu – wybór z utworów F. Chopina. Autorka 37 publikacji w tym 8 książek.
Ukończyła Liceum Muzyczne w Warszawie w klasie fortepianu Wandy Łosakiewicz i w klasie teorii muzyki Aleksandra Jarzębskiego, a następnie Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie w zakresie teorii muzyki (dyplom z wyróżnieniem w 1968) studiując u profesorów: Marii Dziewulskiej, Zofii Kielanowskiej, Witolda Rudzińskiego, Stefana Śledzińskiego i własnego ojca, Andrzeja Dobrowolskiego. Odbyła studia podyplomowe u Nadii Boulanger w Paryżu (1968−1969), a następnie studia doktoranckie w zakresie teorii muzyki w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (1973−1975). Uczestniczyła w Międzynarodowych Kursach Metody Kodálya w Esztergom (1983) i Kecskemét (1985) oraz w polsko-węgierskich seminariach kodalyowskich w Zakopanem, Cieszynie, Łańcucie i Gdańsku.
Pracę pedagogiczną rozpoczęła jeszcze w czasie studiów, początkowo w PPSM im. E. Młynarskiego w Warszawie (1964−1972), a od roku 1967 już w macierzystej uczelni, gdzie przeszła wszystkie stopnie kariery akademickiej od asystenta (1971) do profesora zwyczajnego (2005). Pracowała również wiele lat w szkołach muzycznych II stopnia m.in. w PSM II st. im. Elsnera, na Eksperymentalnym Wydziale Instrumentalnym dla młodzieży utalentowanej, w Ogólnokszt. Sz. Muz. im. Z. Brzewskiego. Od 1995 jest profesorem Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Wypromowała 5 doktorów, była promotorem licznych prac magisterskich (nagrody na konkursach ogólnopolskich) oraz prac kwalifikacyjnych w szkolnictwie II stopnia. Opiekun pierwszej pracy magisterskiej z teorii muzyki napisanej przez niewidomego (1996).
W latach 1982–1995 kierownik Zespołu Kształcenia Słuchu przy Katedrze Teorii Muzyki AMFC, od 1995 kierownik Międzyuczelnianej Katedry Kształcenia Słuchu, od 2004 kierownik Podyplomowych Studiów Pedagogiki Kształcenia Słuchu i Audycji Muzycznych. Organizatorka i kierownik Międzywydziałowej Specjalizacji Pedagogicznej Kształcenia Słuchu.
Konsultant MKiS, ekspert MEN, jutor konkursów solfeżowych, autorka i współautorka programów nauczania w szkołach muzycznych I i II st. Redaktor zeszytów naukowych AMFC m.in. Materiałów do kształcenia słuchu i nauczania zasad muzyki Feliksa Flisa. Twórca i redaktor serii wydawniczej Z prac Międzyuczelnianej Katedry Kształcenia Słuchu (16 publikacji wielokrotnie wznawianych).
Recenzent wielu prac z zakresu metodyki kształcenia słuchu, organizatorka i uczestnik sesji naukowych i konferencji metodycznych. Kierownik programów badawczych, współpracownik katedr: Akustyki Muzycznej i Psychologii Muzyki, konsultant nagrań muzycznych do testów i podręczników. Wykładowca Międzynarodowych Kursów Muzycznych (Łańcut), Warsztatów Muzycznych Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci (Zakopane), Warsztatów Muzycznych EPTA (Krynica), seminariów i kursów wakacyjnych dla nauczycieli. Wygłaszała wykłady w wielu uczelniach w kraju i za granicą, prowadziła lekcje pokazowe, brała udział w spotkaniach autorskich oraz audycjach radiowych i telewizyjnych.
Odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi, Odznaka Zasłużony Działacz Kultury, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Dyplom Burmistrza miasta Łańcuta; Nagrody: Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (indywidualna i zespołowa), Kuratora Miasta Stołecznego Warszawy, Dyrektora Centrum Edukacji artystycznej (indywidualna I st.), Rektora AMFC (wielokrotnie). Stypendystka Rządu Francuskiego, Towarzystwa im. F. Chopina.
Muzyczne tradycje rodzinne kontynuują córki: Anna Marucha – wokalistka i kompozytorka, Agnieszka Marucha – skrzypaczka, laureatka międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów skrzypcowych
Hobby: podróże, turystka górska
Ważniejsze publikacje:
Książki:
- Ćwiczenia do kształcenia słuchu, MP COPSA, z. 78, Warszawa 1979.
- Materiały do kształcenia słuchu – ćwiczenia do czytania nut głosem, cz. I (skrypt), AMFC, Warszawa 1981.
- Specyfika kształcenia słuchu na różnych wydziałach AMFC. Informator dla nauczycieli, COPSA, Warszawa 1986.
- Dyktanda muzyczne (podręcznik i 6 płyt LP), PWM, Kraków 1988.
- Ćwiczenia do kształcenia słuchu. Wybór z utworów Fryderyka Chopina (podręcznik i 2 kasety audio), wersja polsko-angielska, PWM, Kraków 1992.
- Dyktanda muzyczne – wydanie nowe, wersja polsko-angielska, PWM, Kraków 2003
- Dyktanda muzyczne 1 – podręcznik i 2 CD
- Dyktanda muzyczne 2 – podręcznik i 3 CD
- Dyktanda muzyczne 3 – podręcznik i 2 CD
- Jak słuchać aby słyszeć. Szkice z metodyki kształcenia słuchu. Cz. I i II, 4 CD, UMFC, Warszawa (w druku).
Artykuły:
- Kształcenie słuchu kompozytorów, teoretyków i dyrygentów, ZN AMFC, Warszawa 1989.
- Oczekiwania akademii muzycznych w stosunku do absolwentów szkół średnich w zakresie kwalifikacji słuchowych, w: Zagadnienia metodyki przedmiotów ogólnomuzycznych, ZN AMFC Warszawa 1991.
- Dlaczego napisałam podręcznik „Dyktanda muzyczne”, w: Księga pamiątkowa prof. Witolda Rudzińskiego w 80-lecie urodzin, ZN AMFC, Warszawa 1993.
- Kształcenie słuchu na sekcji rytmiki ‚w: Księga pamiątkowa prof. Witolda Rudzińskiego w 80-lecie urodzin, ZN AMFC, Warszawa 1993.
- Muzyka ludowa w przedmiotach ogólnomuzycznych, w: Oskar Kolberg – prekursor antropologii kultury, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1995.
- Specyficzne elementy kształcenia słuchu muzyków różnych specjalności, „Kwartalnik ISME” nr 3–4, Warszawa 1995.
- Musical ear training — a fundamental part of curiculum for sound engineers, w: VI Sympozjum Inżynierii i Reżyserii Dźwięku, AMFC Warszawa 1995.
- O potrzebie specjalistycznego kształcenia słuchu muzyków różnych specjalności — tezy do dyskusji, w: Kształcenie słuchu – teoria i praktyka, AMFC Warszawa 1998.
- Nowe tendencje w kształceniu słuchu wokalistów we Francji, w: Kształcenie słuchu wokalistów, AMFC, Warszawa 1998.
- My encounters with the Kodály Pedagogical System, w: Following Zoltán Kodály in Poland, AMFC, Warszawa 2000.
- Kontrowersje wokół kształcenia słuchu instrumentalistów smyczkowców, w: Człowiek, muzyka, psychologia, AMFC, Warszawa 2000.
- Założenia metodyczne podręcznika „Dyktanda muzyczne” a ich obecna realizacja w pracy szkolnej, w: „Dyktando muzyczne w badaniach i metodyce”. Łódź, 2004.
- O Profesorze Witoldzie Rudzińskim, w: „Wokół twórczości Witolda Rudzińskiego”. Warszawa, AMFC, 2004.
- Analiza dzieła muzycznego jako ważny element zajęć kształcenia słuchu, w: „Z zagadnień percepcji i wyobraźni muzycznej”. Akademia Muzyczna im. I. J. Paderewskiego, Poznań 2005.
- Z zagadnień analizy harmonicznej na różnych poziomach nauczania przedmiotu „kształcenie słuchu”, w: „Kształcenie słuchu harmonicznego”, Poznań 2007.
- Miejsce literatury muzycznej XX wieku w polskich podręcznikach do kształcenia słuchu przeznaczonych dla uczniów szkół muzycznych II stopnia, w: „Kształcenie słuchu – Prezentacje – Konfrontacje”. Warszawa 2008; „Między muzykologiczną refleksją a pedagogiczną pasją – Księga Jubileuszowa profesora Leona Markiewicza”, Katowice 2009.
- Analiza utworu muzycznego w jego warstwie metrorytmicznej, w: „Zagadnienia rytmu w kształceniu słuchu”, Poznań 2010 (w druku).
Bibliografia:
- Encyklopedia Muzyczna PWM, CD suplement, Kraków 2001.
- Encyklopedia Actus Purus, Kto jest kim w Polsce, Poznań 2004.
- Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny tom V, suplement, Warszawa 2006.
- Międzynarodowe Kursy Muzyczne im. Zenona Brzewskiego w Łańcucie w latach 2005–2007, Łańcut 2007.
- Leksykon polskich muzyków pedagogów urodzonych po 31 grudnia 1870, Kraków 2008.
