prof. UMFC dr hab. Beata Książkiewicz


Fot. Robert Frąckowiak

Pedagog, cho­re­ograf, wykła­dow­ca UMFC.

W 1977 r. koń­czy Państwową Szkołę Baletową otrzy­mu­jąc dyplom tan­ce­rza i roz­po­czy­na stu­dia w Instytucie Sztuki Teatralnej w Moskwie na Wydziale Pedagogiki i Choreografii Baletu pod opie­ką zna­ko­mi­tych pro­fe­so­rów Raisy Struczkowej i Tamary Turczyniny oraz Tamary Tkaczenko. Studia koń­czy w 1981 r. otrzy­mu­jąc dyplom z wyróż­nie­niem, w tym­że roku podej­mu­je pra­cę jako peda­gog tań­ca w Państwowej Szkole Baletowej w Poznaniu, w któ­rej pra­cu­je jako peda­gog tań­ca kla­sycz­ne­go, tań­ca cha­rak­te­ry­stycz­ne­go, tań­ca histo­rycz­ne­go i inter­pre­ta­cji muzycz­no-rucho­wych do 1997 roku.

W latach 1983–1986 kon­ty­nu­uje naukę na stu­diach dok­to­ranc­kich w Instytucie Sztuki Teatralnej w Moskwie. W 1988 r. bro­ni pra­cę dok­tor­ską. Od 1996 r. pra­cu­je jako wykła­dow­ca Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (obec­nie Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina) w Warszawie na kie­run­ku Taniec, spe­cjal­ność Pedagogika Baletowa, gdzie w 2010 r. uzy­sku­je tytuł dok­to­ra habi­li­to­wa­ne­go. Od 2012 r. pra­cu­je na sta­no­wi­sku pro­fe­so­ra nad­zwy­czaj­ne­go UMFC.

Na UMFC pro­wa­dzi zaję­cia z tań­ca histo­rycz­ne­go, meto­dy­ki tań­ca histo­rycz­ne­go, tań­ca cha­rak­te­ry­stycz­ne­go i meto­dy­ki tań­ca cha­rak­te­ry­stycz­ne­go oraz tań­ca arty­stycz­ne­go z dydak­ty­ką, etap wcze­snosz­kol­ny. Jest auto­rem pro­gra­mów tych przed­mio­tów.

Pracując jako peda­gog cią­gle pra­gnie posze­rzać swo­ją wie­dzę bio­rąc udział w wie­lu kur­sach tań­ca w kra­ju i za gra­ni­cą z takich dzie­dzin, jak: taniec kla­sycz­ny, taniec cha­rak­te­ry­stycz­ny (fla­men­co, hin­du­ski, węgier­ski, rosyj­ski), taniec histo­rycz­ny, afro, jazz, modern. Flamenco uczy się u takich peda­go­gów jak: Pilar Martinez, Jose de Udaeta, Imma Lopez, Elias Morales.

Realizując wie­lo­let­nie marze­nia two­rzy Szkołę Tańca i Baletu „Fouetté” z sie­dzi­bą w Poznaniu, któ­ra roz­po­czy­na dzia­łal­ność 10 listo­pa­da 1997 roku. Szkoła to swo­iste labo­ra­to­rium, gdzie moż­na od pod­staw wdra­żać nowe meto­dy naucza­nia w opar­ciu o wła­sne doświad­cze­nia.

Oprócz dzia­łal­no­ści dydak­tycz­nej jako dyrek­tor szko­ły, roz­wi­ja współ­pra­cę ze szko­ła­mi bale­to­wy­mi: w Danii, Niemczech, Hiszpanii, USA, Rosji, Meksyku, Peru, Japonii, Wenezueli, we Włoszech i Francji, orga­ni­zu­jąc spek­ta­kle i wymia­ny arty­stycz­ne peda­go­gów i uczniów.

Od lat współ­pra­cu­je ze szko­łą bale­to­wą „Kalinka” w Santa Cruz na Teneryfie w Hiszpanii, spra­wu­jąc opie­kę meto­dycz­ną. Jest juro­rem Międzynarodowego Konkursu Baletowego „Złote Pointy”, oraz Ogólnopolskiego Konkursu Baletowego w Szczecinie, pod­czas któ­re­go przy­zna­wa­ny jest tytuł „Najlepszego Absolwenta Szkół Baletowych w Europie i w Polsce”. Prowadziła zaję­cia z dzieć­mi, mło­dzie­żą oraz szko­le­nia peda­go­gicz­ne w wie­lu kra­jach, m.in.: w Danii, Niemczech, Hiszpanii, USA, we Włoszech i Francji.

Od 2003 roku jest człon­kiem International Dance Council (Międzynarodowej Rady Tańca) powo­ła­nej przez UNESCO, zrze­sza­ją­cej naj­wy­bit­niej­szych spe­cja­li­stów z dzie­dzi­ny tań­ca i bale­tu na świe­cie.

Jest pomy­sło­daw­cą i współ­or­ga­ni­za­to­rem International Young Dancers’ Festival — Międzynarodowego Festiwalu Młodych Tancerzy, co roku orga­ni­zo­wa­ne­go w innym kra­ju, któ­re­go pierw­sza edy­cja odby­ła się w Danii w 2004 roku. Festiwalowi towa­rzy­szy Międzynarodowe Sympozjum na temat pro­pa­go­wa­nia tań­ca wśród dzie­ci i mło­dzie­ży. Festiwal zrze­sza wie­le szkół bale­to­wych z całe­go świa­ta.

Jest twór­cą cho­re­ogra­fii wie­lu spek­ta­kli bale­to­wych: Figurki z por­ce­la­ny, muz. G. Bizet, Słowiański Krąg, muz. Kwartet Jorgi, bale­tów  w wer­sji peł­no­spek­ta­klo­wej: Kopciuszek, muz. S. Prokofiew, Dziadek do orze­chów, muz. P. Czajkowski, Brzydkie kacząt­ko, muz. F. Schubert, a tak­że Kalejdoskop pol­ski, muz. col­la­ge: F. Chopin, S. Moniuszko, Tolhaje, Marek i Wacek, Kwartet Jorgi, Rzepka, muz. E. Grieg, Noc Świętojańska, muz. F. Chopin, Zespół Polski Marii Pomianowskiej, Na pro­me­na­dzie XIX-wiecz­ne­go par­ku, muz. Karol Kurpiński oraz nie­zli­czo­nych minia­tur cho­re­ogra­ficz­nych. Stworzyła cho­re­ogra­fię i wyre­ży­se­ro­wa­ła wiel­kie wido­wi­sko „Poznańskie Opowieści” (muz. Waldemar Rychły i Przyjaciele), cie­szą­ce się ogrom­ną popu­lar­no­ścią wśród miesz­kań­ców Wielkopolski.

Autorka wie­lu pro­gra­mów naucza­nia, librett bale­to­wych oraz książ­ki pt. „Spektakl bale­to­wy dla dzie­ci – pro­ces twór­czy” (Wydawnictwo Historia i Sztuka, Poznań 2009).


ostatnia modyfikacja: 20/10/2017