ad. dr Małgorzata Sokołowicz

Małgorzata Sokołowicz, absol­went­ka Instytutu Romanistyki UW, Filologii Polskiej UW i Instytutu Anglistyki UW, adiunkt w Międzywydziałowym Studium Nauk Humanistycznych i Języków Obcych Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

W 2014 roku nakła­dem wydaw­nictw Instytutu Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego uka­za­ła się dru­kiem jej roz­pra­wa dok­tor­ska La Catégorie du héros roman­ti­que dans la poésie fra­nça­ise et polo­na­ise au XIXe sièc­le [Kategoria boha­te­ra roman­tycz­ne­go w poezji fran­cu­skiej i pol­skiej XIX wie­ku]. Jako kom­pa­ra­tyst­ka Małgorzata Sokołowicz jest autor­ką wie­lu arty­ku­łów nauko­wych publi­ko­wa­nych we Francji i przy­bli­ża­ją­cych fran­cu­skiej publicz­no­ści lite­ra­tu­rę pol­ską XIX i XX wie­ku, mię­dzy inny­mi La pla­ce du son­net dans l’œuvre poéti­que de Jarosław Iwaszkiewicz (publi­ka­cja w 12. nume­rze cza­so­pi­sma Formules. Revue des créa­tions for­mel­les w 2008 r.),  La haine des nor­mes, l’amour de l’excès. Les ima­ges poéti­qu­es de fin de sièc­le dans l’œuvre des poètes polo­na­is du XIXe sièc­le (publi­ka­cja w 99. nume­rze cza­so­pi­sma La Licorne w 2012 roku), Le néo­ro­man­ti­sme ? Les recon­struc­tions roman­ti­qu­es à l’époque de la Jeune Pologne (1891–1912) (roz­dział w  Réévaluations du Romantisme. Mutations des idées de lit­téra­tu­re, opu­bli­ko­wa­ny w Montpellier w 2014 roku) czy « Ce char­me des tro­pi­qu­es ne peut s’analyser en éléments sim­ples ». Le grand voy­age de Stanislaw Ignacy Witkiewicz » (roz­dział w mono­gra­fii S. I. Witkiewicz arti­ste trans­ver­sal, hier et aujourd’hui, opu­bli­ko­wa­ny w Nancy w 2018 roku).

Od 2012 roku, kie­dy to pod­ję­ła pra­cę na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina, Małgorzata Sokołowicz zaj­mu­je się rów­nież bada­niem librett ope­ro­wych jako tek­stów lite­rac­kich (i kul­tu­ro­wych). W 2015 roku nakła­dem Wydawnictw Uniwersytetu Muzycznego uka­za­ło się dru­kiem jej tłu­ma­cze­nie libret­ta Potępienia Fausta Berlioza poprze­dzo­ne dłu­gim wstę­pem kry­tycz­nym wyja­śnia­ją­cym gene­zę libret­ta i umiej­sca­wia­ją­cym je w okre­ślo­nym kon­tek­ście histo­rycz­nym (i lite­rac­kim). Niebawem w cza­so­pi­śmie nauko­wym ma się uka­zać dru­kiem kolej­ne tłu­ma­cze­nie libret­ta: Dziecięctwo Chrystusa Berlioza oraz poświę­co­ny temu tek­sto­wi arty­kuł. W redak­cji (po pozy­tyw­nej recen­zji) znaj­du­ję się rów­nież tłu­ma­cze­nie libret­ta ope­ry Georges’a Bizeta Poławiacze pereł, któ­re jako publi­ka­cja książ­ko­wa, rów­nież z obszer­nym tek­stem kry­tycz­nym, uka­że się w wydaw­nic­twie Chopin University Press. Badania nad libret­ta­mi znaj­du­ją też swo­je odzwier­cie­dle­nie w innych publi­ka­cjach Małgorzaty Sokołowicz, takich jak „Latający Holender, czy­li boha­ter roman­tycz­ny w ope­rze”  (roz­dział w mono­gra­fii Teatr muzycz­ny Verdiego i Wagnera. Konteksty lite­ra­tu­ry i kul­tu­ry, Poznań 2015) czy „Heine, Musset, Gautier. Romantyczne lite­rac­kie inspi­ra­cje w twór­czo­ści Giacomo Pucciniego” (roz­dział w mono­gra­fii Puccini na gło­sy, Warszawa 2017). Małgorzata Sokołowicz współ­or­ga­ni­zo­wa­ła rów­nież dwie kon­fe­ren­cje na Uniwersytecie Muzycznym, w trak­cie któ­rych pre­zen­to­wa­ła swo­je bada­nia w tym tema­cie: „Puccini na gło­sy” w 2015 roku (mono­gra­fia wie­lo­au­tor­ska, któ­rej jest współ­re­dak­tor­ką uka­za­ła się w 2017 roku) oraz „Muzyka pol­ska i Biblia: Światło Słowa Bożego” w 2016 roku.

Najnowsze bada­nia Małgorzaty Sokołowicz wpi­su­ją się w pro­jekt „Orient w lite­ra­tu­rze, muzy­ce i sztu­ce”, któ­ry poświę­co­ny jest podró­żom na Wschód (1760–1914) oraz repre­zen­ta­cji Orientu w lite­ra­tu­rze, sztu­ce i muzy­ce fran­cu­skiej. Małgorzata Sokołowicz wzię­ła udział w licz­nych kon­fe­ren­cjach nauko­wych na ten temat, mię­dzy inny­mi w corocz­nych spo­tka­niach spe­cja­li­stów „Literatura w Oriencie – Orient w lite­ra­tu­rze” na Uniwersytecie w Toruniu (opu­bli­ko­wa­ne tek­sty w mono­gra­fiach pokon­fe­ren­cyj­nych: „Wizja Orientu w poezji roman­ty­ków fran­cu­skich (Lamartine – Hugo – Musset)” w 2014 roku, „Kobiety Maghrebu. Od tra­dy­cji do współ­cze­sno­ści” w 2015 roku, „Pisma i płót­na Eugène’a Fromentina. Prawdziwe (?) źró­dło wie­dzy o Wschodzie » w 2016 roku i “Crossing the Borders of Decency. Gustave Flaubert, Maxime Du Camp and the­ir Oriental Journey” w 2018 roku, ame­ry­kań­skie wydaw­nic­two nauko­we Vernon Press), ale rów­nież w sesjach w Warszawie, Białymstoku, Sosnowcu, Brukseli, Paryżu czy Montpellier. Najważniejsze publi­ka­cje w tej dzie­dzi­nie (w mono­gra­fiach pokon­fe­ren­cyj­nych, ale rów­nież w cza­so­pi­smach nauko­wych) to:

Małgorzata Sokołowicz zaj­mu­je się rów­nież pro­zą Assii Djebar (1936–2015), pisar­ki fran­cu­sko­ję­zycz­nej pocho­dze­nia algier­skie­go, któ­rej powie­ści wpi­su­ją się w pro­ble­ma­ty­kę badań post­ko­lo­nial­nych nad toż­sa­mo­ścią naro­do­wą. Małgorzata Sokołowicz opu­bli­ko­wa­ła kil­ka arty­ku­łów na ten temat, mię­dzy inny­mi : « La Disparition de la lan­gue fra­nça­ise d’Assia Djebar et le désir de trans­gres­sion », Literaport. Revue annu­el­le de la lit­téra­tu­re fran­co­pho­ne, 2015, no 2, s. 195–203 i « Se libérer de l’emprise de l’Histoire. L’idéologie post­co­lo­nia­le dans L’Amour, la fan­ta­sia d’Assia Djebar », in: R.-L. Omgba (red.): Texte et idéo­lo­gie en con­te­xte post­co­lo­nial, Yaoundé 2017, s. 47–66. Wygłosiła na temat twór­czo­ści Assii Djebar refe­rat na świa­to­wym kon­gre­sie kom­pa­ra­ty­stów, któ­ry miał miej­sce w Wiedniu w 2017 roku (21st World Congress of the International Comparative Literature Association) i zosta­ła zapro­szo­na do pre­sti­żo­wej publi­ka­cji na temat Assii Djebar pod redak­cją wybit­nych spe­cja­li­stów w jej twór­czo­ści: Lise Gauvin i Wolfganga Asholta: (« L’héritage qui m’encombre… ». L’esthétique rhi­zo­mor­phe dans l’Amour, la fan­ta­sia, in: Assia Djebar et la trans­gres­sion des limi­tes lin­gu­isti­qu­es, lit­téra­ires, lit­téra­ires et cul­tu­rel­les, réd. Wolfgang Asholt, Lise Gauvin Paris, Classiques Garnier, 2017, s. 169–183).

W ramach wymian Erasmus+ Małgorzata Sokołowicz pro­wa­dzi­ła wykła­dy na wie­lu uni­wer­sy­te­tach fran­cu­skich (m. in. w Bordeaux, Miluzie, Nancy, Poitiers, Montpellier). W stycz­niu-lutym 2017 roku spę­dzi­ła mie­siąc na Uniwersytecie Lotaryńskim (Nancy), pro­wa­dząc wykła­dy jako visi­ting pro­fes­sor. Jest rów­nież człon­kiem sto­wa­rzy­szo­nym gru­py badaw­czej CERCLE na Uniwersytecie Lotaryńskim zaj­mu­ją­cej się bada­nia­mi nad lite­ra­tu­rą i kul­tu­rą euro­pej­ską. W lecie 2017 roku jako sty­pen­dyst­ka Association inter­na­tio­na­le des étu­des québéco­ises Małgorzata Sokołowicz odby­ła dwu­ty­go­dnio­wy kurs dydak­tycz­ny na uni­wer­sy­te­cie w Montrealu. W lecie 2018 roku jako sty­pen­dyst­ka rzą­du fran­cu­skie­go prze­pro­wa­dzi­ła mie­sięcz­ną kwe­ren­dę w Paryżu poświę­co­ną swo­jej roz­pra­wie habi­li­ta­cyj­nej (Entre esthéti­que orien­ta­li­san­te et colo­nia­le. La soci­été magh­rébi­ne dans l’oeuvre d’A. R. de Lens).

Małgorzata Sokołowicz posia­da rów­nież upraw­nie­nia egza­mi­na­to­ra DELF/DALF (poziom A1-B2), współ­pra­cu­je z Radą Certyfikacyjną Uniwersytetu Warszawskiego i jest auto­rem egza­mi­nów cer­ty­fi­ka­cyj­nych z języ­ka fran­cu­skie­go na pozio­mie B2 i C1. Nauczanie języ­ka fran­cu­skie­go jako obce­go jest jej pasją i znaj­du­je tak­że odzwier­cie­dle­nie w publi­ka­cjach z zakre­su meto­dy­ki języ­ka obce­go (i w szcze­gól­no­ści naucza­nia języ­ka spe­cja­li­stycz­ne­go muzycz­ne­go):  „Entre le pas­sé com­po­sé et la clef de sol. Comment ense­igner le fra­nça­is à l’académie de musi­que », in Apprentissage/enseignement de fra­nça­is face aux défis de dema­in, réd. Magdalena Sowa, Lublin 2015, s. 55–62; „Stopień, punk­ty, pro­cen­ty, “zal.” — czy­li jak oce­niać na uni­wer­sy­tec­kich zaję­ciach języ­ko­wych”, in Języki Obce w Szkole, 2015, nr 3, s. 38–42; « Parler fra­nça­is ou par­ler « un bon fra­nça­is » ? Qu’est-ce qui comp­te le plus pour les jeu­nes Polonais qui appren­nent le fra­nça­is dans le cadre uni­ver­si­ta­ire ? », in Redéfinir la com­péten­ce lin­gu­isti­que en clas­se de lan­gue. Hommage à Ludomir Przestaszewski, red. Radosław Kucharczyk, Maciej Smuk, Warszawa 2015, p. 69–83;  „Certyfikacja na aka­de­mii muzycz­nej. W poszu­ki­wa­niu zło­te­go środ­ka”, in Nauczanie języ­ków obcych na potrze­by ryn­ku pra­cy; red. Magdalena Sowa, Maria Mocarz-Kleindiest, Urszula Czyżewska, Lublin 2015; 392, p. 354–363. Od 2016 roku, Małgorzata Sokołowicz pro­wa­dzi zaję­cia z meto­dy­ki naucza­nia języ­ków obcych na stu­diach pody­plo­mo­wych dla przy­szłych nauczy­cie­li pro­wa­dzo­nych przez Wydział Pedagogiki UW. Pracuje rów­nież w Instytucie Romanistyki UW, gdzie uczy języ­ka fran­cu­skie­go oraz lite­ra­tu­ry fran­cu­skiej.

Małgorzata Sokołowicz anga­żu­je się rów­nież w dzia­łal­ność popu­la­ry­za­tor­ską. Przeprowadziła wie­le wykła­dów popu­lar­no­nau­ko­wych w zakre­sie lite­ra­tu­ry i kul­tu­ry fran­cu­skiej, mię­dzy inny­mi dla uczniów war­szaw­skich lice­ów, w ramach Festiwalu Nauki, Dni Frankofonii, ale rów­nież we Francji: w Stacji PAN w Paryżu, w Institut d’Histoire Culturelle Européenne Bronisław Geremek w Lunnéville i w Association Nancy-France-Pologne w Nancy. W paź­dzier­ni­ku 2018 roku w ope­rze w Nancy odby­ła się pre­mie­ra spek­ta­klu muzycz­ne­go, któ­re­go sce­na­riusz napi­sa­ła Małgorzata Sokołowicz „Ignacy Jan Paderewski. Pianiste deve­nu Premier Ministre”.

Na Uniwersytecie Muzycznym Małgorzata Sokołowicz pro­wa­dzi zaję­cia z języ­ka fran­cu­skie­go oraz wykład „Wybrane zagad­nie­nia kul­tu­ry pol­skiej” (przed­miot w języ­ku angiel­skim dla stu­den­tów z zagra­ni­cy).


ostatnia modyfikacja: 20/11/2018